Руслан Хасенов: Күніне оннан аса ота жасаймыз

Ел ішінде дәрігерлерді «ақ халатты абзал жан» деп атайды. Абзалдығы – жаныңа батқан жарақатқа жәрдемдесіп, дертіңе дер кезінде демеу бола алғандығында. Иә, басың ауырып, балтырың сыздағанда баратын жерің ең алдымен емхана екені белгілі. 

Егемен Қазақстан
09.01.2018 3699

Сырқатыңыз сыр беріп, емхана есігін қаға қалсаңыз кейде дәрігерлердің жайма шуақ жанарын көріп жазылып кеткеніңізді де байқамай қаласыз. Сондай жандардың бірі №2 Ақмола  облыстық  ауруханасының хирургия бөлімшесінің меңгерушісі, медицина ғылымдарының докторы, доцент, «Золотой лапроскоп» сыйлығының иегері, Еуропа, Ресей және Қазақстан эндоскопиялық хирургтар ұйымдарының мүшесі, еліміздің бариатриялық және метаболиялық хирургтер қоғамының мүшесі Руслан Хасеновты әңгімеге тартқан едік.

– Руслан Ерсайынұлы, алдымен өзіңіздің балалық шағыңыз һәм өскен ортаңыз туралы айтсаңыз, дәрігер болуға құштарлығыңыз қай кезде оянды?

– Мен Қарағанды облысының Қарқаралы ауданындағы Томар ауылында дүниеге келдім. Әкем мал дәрігері еді. Үйде төрт ағайындымыз. Әлбетте, көпшілігі медицина мамандығына неге бардың деп сұрап жатады. Мен бұл шешімді 5 жасымда қабылдадым. Исі мұсылман болған соң қазақтың әр ауылында ер баланы сүндеттеп жатады ғой. Сол жаныма қатты батқан болу керек, жанымда тұрған әкеме бірден хирург боламын деген екенмін. Мектеп табалдырығын аттағанда да сол ойымда қалдым. Әлі есімде, 3-сыныпта оқып жүргенімде «Болашақта дәрігер, хирург боламын, адамдарға ота жасаймын» деп шығарма жазған едім. Сол шығармам әлі бар. Мектеп бітіретін кезде биология, химия пәндері бойынша оқуға дайындалып, бала күнгі бағытымнан таймай, Қарағанды мемлекеттік медициналық  институтына түсіп, 1998 жылы үздік дипломмен тәмәмдадым.

– Медицина мамандығын таңдаған жастар алғашқы курстардан кейін-ақ таңдауларын өзгертіп жататыны жөнінде естиміз. Бұл мамандықты игерудің қиындығынан ба?

– Біз 1992 жылы оқуға түстік. Еліміз егемендігін енді алып, еңсесін көтере бастаған шақ еді. Оқулықтар бар, бірақ жетіспеушіліктер болды. Әсіресе, 1-курс қиындық тудырды. Студенттік кездің қызықтары көп қой. Алғашқы сабақтарға қатыса бастаған кезіміз. Бір күні анатомия сабағы болды. Бізге дәріс беретін профессор группамызды жинап, қалыпты анатомия кафедрасына ертіп барды. Барсақ, өлген адамдардың денелері жатыр. Ауылдан келген біз аузымыз ашылып қарап қалдық. Профессордың өмір бойы сол жерде жұмыс істеп жүрген соң ба, әбден еті үйреніп кеткендігі көрініп тұр. Басында қорыққанымызбен, уақыт өте келе біз де үйрене бастадық. Сабақ сайын адамның дене мүшелерімен танысып, бұлшық ет, жүйке жүйе, тамыр деп жеке-жеке өттік. Оны теория түрінде оқыған басқа да, тәжірибе жүзінде таныссаң тіпті бөлек. Осы арада алғашқы қызметіме тоқталып өтейін. Мұның өзі қызық болды. Студент кезімде сабақтан соң төтенше хирургияның 11-бөлімшесіне барып кезекшілік атқарып жүрдім. Бұл – қазіргі профессор Х.Ж.Мақажанов атындағы облыстық травматология және ортопедия орталығы. Сол кезде ең бірінші 3-курста соқыршекке ота жасадым. Институттан соң кафедрада қалуға ұсыныстар да болды. Бірақ мен кезекшілік атқарып жүргенде танысқан хирург ағамыздың жол көрсетуі бойынша Қарағандының қаласының Темір жол ауданындағы Сортировкада орналасқан Темір жол ауруханасына жұмысқа орналастым. Осы жердегі ұжым еңбек жолымды нықтап берді десем болады. Басшылықтағы ағалар бауырына басып, бауырмалдық танытты. Білмегенімді үйретіп, білгенімді жетілдірді. Сол жерде Нұрлан Кеңесұлы атты ағамыздың кеңесі білікті маман болуыма көп септігін тигізді. Бірде ағамыз лапароскопиялық тірек аппаратын алып келді. Бұл – 2000 жылдар шамасы еді. Құралды алғанмен іске асыратын маман болмады. Жарты жылдай бос тұрған құрылғыны басшылық көрген сайын «неге пайдаланбайсыздар» деп кейитін болды. Содан кейін әр кезекшілігім сайын әлгі аппаратты қосып, қолымды үйрете бастадым. Кейін келе игеруге болатынын байқадым. Сол жылы жаз айында өз қаражатыммен осы құрылғыны меңгеру үшін Алматыға бір айлық курсқа барып, оқып келдім. Есімде, Қарағандыға қағазын алып келгенде ең алдымен 76 жастағы әжеге ота жасадық. Төрт сағатқа созылған ауыр отаны аяқтап болғанымыз сол еді, қалың адамның қол шапалақтаған дауысы естілді. Артыма қарасам бүкіл аурухананың әкімшілігі тұр. Содан кейін осы әдіспен жасауды жалғастырдық. Тәжірибемді шыңдау үшін Ресейге оқуға да барып қайттым. Астанада ғылыми жұмыс қорғадым.

– Бүгінде елордада қызмет етіп жатырсыз. Астананың алғашқы медициналық мүмкіндіктері мен бүгінгі әлеуетін салыстыруға келмейтін болар?

– Әрине. Жалпы, өзімнің Астанаға келуіме көп жылдық тәжірибемнің көмегі тиді деп ойлаймын. Алғашқыда №2 қалалық ауруханаға қызметке шақырды. Бірақ оған дейін білімімді шыңдау мақсатында Еуропа елдерінің, Малайзияның бірқатар оқу орындарына өтініш қалдырғанмын. Қызмет бабымен Астанаға ауысып жатқанымда Малайзиядан шақырту келді. Әуелгі мақсатым сол болғасын жеті айлық білімді жинақтап қайту үшін Малай еліне аттандым. Өркениетті мемлекетті көріп, ағылшын тіліп үйреніп, озық тәжірибесімен танысып келген соң «Ұлттық ғылыми медициналық орталыққа» жұмысқа орналастым. Бұл жерде 4 жылдай қызмет етіп, кейін №2 Ақмола облыстық  ауруханасының хирургия бөлімшесінің меңгерушісі болдым. Бұл аурухананың да жұмысы қызу. Жалпы бөлімшеде 40 кереуеттік орын бар, оның ішінде 20-сы хирургиялық, 10-ы травматологиялық, 5-уі урологиялық және 5-уі отоларингологиялық. Біздің мекеме Целиноград ауданының тұрғындарына, сонымен қатар Астана қаласына іргелес жатқан Ақмола облысының 6 ауданының тұрғындарына көмек көрсетеді. Атап айтқанда Егіндікөл, Аршалы, Қорғалжын, Ерейментау, Астрахан және Шортанды аудандарының халқы жүгінеді. Соның ішінде ел азаматтарына, елорда тұрғындарына жоспарлы және жоғары білікті, жоғары мамандандырылған медициналық жәрдем береміз. Бөлімше жұмысы тәулік бойы жоспарлы және шұғыл, сонымен қатар ақылы негізде жүргізіледі. Жалпы, күніне жоспарлы түрде 10-11 ота жасалады. Одан бөлек шұғыл жағдайда 4-5 науқас келеді. Сол үшін жұмысымызды таңғы сағат 6-дан бастаймыз. Былтыр біз үшін табысты жыл болды. «Денсаулық сақтау саласының үздігі» марапатына ие болдық. Бұл менің ғана емес, әріптестерімнің де жетістігі. Сонымен қатар біз былтыр сөйлей алмайтын, тамақ іше алмайтын науқастарды емдеудің жаңа әдісін бастадық. Биыл бұл әдісті әрі қарай жалғастыруды көздеп отырмыз.

– Әңгімеңізге рахмет.

Әңгімелескен

Рауан ҚАЙДАР,
«Егемен Қазақстан»

СОҢҒЫ ЖАҢАЛЫҚТАР

23.02.2018

Станимир Стойлов: 4 таймның тек біреуінде ғана осал болдық

22.02.2018

Белоруссия сапындағы Динара Әлімбекова Олимпиада чемпионы атанды

22.02.2018

ЕО - Орталық Азия қарым-қатынастарының 25 жылдығына орай халықаралық конференция өтті

22.02.2018

Бақытжан Сағынтаев отандық сарапшылармен өңірлерді дамыту мәселелерін талқылады

22.02.2018

Астанада «Енді ешқашан: Ашаршылық, Холокост, Камбоджа, Қожалы, Руанда» фотокөрмесі өтті

22.02.2018

Астанада әйелдер күресінің академиясы ашылды

22.02.2018

Тамара Дүйсенова «Нұр Отан» партиясының Хатшысы қызметіне тағайындалды

22.02.2018

Джордже Деспотович: «Біз ертеңгі кездесуде жоғары нәтижеге жетуге тырысамыз»

22.02.2018

Станимир Стоилов: «Ертеңгі кездесуде қорғаныста барынша сақ болып, өз ойынымызды көрсетуіміз қажет»

22.02.2018

Жоржи Жезуш: «Біздің жоғары нәтижеге жетуге мүмкіндігіміз бар»

22.02.2018

Астананың 20 жылдығына орай өтетін маңызды шаралар белгілі болды

22.02.2018

Желсон Мартинш: «Біз біртұтас команда ретінде ойнаймыз»

22.02.2018

Ұлттық банк басшысы қаржы пирамидасының басты белгілерін атады

22.02.2018

Ұлттық банк басшысы теңге бағамына қатысты болжам жасады

22.02.2018

Тараздағы «Жеңіс» саябағы қайта жаңғыртылады

22.02.2018

Ақышев: Теңге жыл басынан бері 4%-ға нығайды

22.02.2018

Атырау облыстық театрына «Академиялық» мәртебе салтанатты түрде табысталды

22.02.2018

Мейірбек Сұлтанхан «Астана – биік төрім, Қызылорда – туған жерім!» республикалық айтыста жеңімпаз атанды

22.02.2018

Шетелдік ЖОО-лардың қазақстандық студенттерге қызығушылығы жоғары

22.02.2018

Атырауда мемлекеттік туды 91 метр биіктікке көтереді

ТАҒЫ ЖҮКТЕУ
КОЛУМНИСТЕР

Александр ТАСБОЛАТОВ, «Егемен Қазақстан»

Даму үшін әділдік ауадай қажет

Әділдік қашанда адамзаттың арманы болып келеді. Жасыратыны жоқ, кейде бір ұжым түгілі, бір отбасының өзінде әділдік кемшін қалып жатады. Осындай жағдайда оның тұтас мемлекетте орнауы орындалмас армандай көрінетіні рас.

Зарема ШӘУКЕНОВА, ҰҒА корреспондент-мүшесі

Конфессияаралық диалогтың қазақстандық алаңы

Атақты америкалық саясаттанушы Самуэль Хантингтон 1996 жылы өзінің әлемдік ғылыми қоғамдас­тық арасында кең талқылауға түс­кен «Өркениеттер қақтығысы және әлемдік тәртіптің трансформациясы» атты кітабын жарыққа шығарды. 

Сұңғат ӘЛІПБАЙ, «Егемен Қазақстан»

Қайтқан малда қайыр бар

Осының алдында газет бетінде жарияланған «Бай бол­­саң, халқыңмен бол!» атты мақа­ламызда («Егемен Қазақстан», 09.02. 2018 жыл) меншік иелері­нің елімізден астыртын жолдар арқылы шығарып әкетіп жатқан капиталының түбі оларға қайыр бермейтіндігін, қазіргі күні Батыс әлемінде жүріп жатқан саяси-эко­номикалық үдерістердің екпі­німен бұл қаржылар сол жақ­тың өзінде ерте ме, кеш пе, қақпан­ға түсірілетіндігін, ал оның идеологиясы қазірдің өзінде әзір екендігін жазған едік. 

Серік НЕГИМОВ, Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері

Халық тәжірибесі – құндылық

Елшіл қайраткер Смағұл Сәдуақасұлы «Сәрсенбек» атты романында (1922) бас қаһармандарының аузынан «Қазақ неше жылда нағыз Жапониядай болады», «Қазақ Жапония секілді болу үшін өзінің елдігі өзінде болу керек», «Мыңдаған, миллиондаған қазақтар жұмысшы болып істесе, өз жерінің байлығының рахатын көрген емей немене?! Бұл дегенің адам айтқысыз жаңару болар еді» дейтін пікірлер айтқызады. Ел келешегінің мүбәрак жолын меңзеген нұсқа сөз деп қабылдаған дұрыс.

Бекен ҚАЙРАТҰЛЫ, «Егемен Қазақстан»

Жүздік құрылымда рулық үлес жоқ

Жақында танымал антрополог-академик Оразақ Смағұловтың «Қазақ халқының шығу тегі» атты еңбегі жарыққа шықты. Туындыда қазақ халқы осыдан қырық ғасыр бұрын Еуразия даласында дара этнос ретінде қалыптасқаны физикалық антропология арқылы дәлелденіпті. 

Тағы да оқу

Пікірлер(1)

Алтынгуль (09.01.2018 20:26:42)

Самый лучший врач и хороший человек!

Пікір қосу