Сөзге абай болайық

«Егемен Қазақстан» газетінің 29 наурызда жарияланған санынан «Көкпар және көкпар аты» деген танымдық (бүгінгілер үшін) мақаланы оқып авторға риза болдым.
Егемен Қазақстан
11.04.2017 1385

Олай дейтін себебім: ұлттық арнадан апта сайын берілетін көкпар ойыны туралы репортажда «көкпаршы» сөзінің орнына «палуан» дейтін сөз үнемі айтылады. Осы сөзді о баста Рамазан Сәттібаев дейтін жігіт жиі қолданып жүрді. Бірді-екілі жерде, радио мен телехабардың тілі жөнінде журналистер сұрақ қойғанда Рамазанның «жаңалығын» жұқалап сынап кеттім. Жұқалап дейтін себебім, Рекеңді ат ойындарын насихаттауда біраз еңбек сіңірген, ат танитын адам ретінде құрметтеймін. Солай бола тұра бұл жігітке «көкпаршы» деген сөздің неге ұнамайтынына таңмын? Көкпаршыны қазақ екі бастан қадірлеген. Керек десеңіз аты шыққан көкпаршының есімімен бүкіл ауыл-аймақты атаған. Оған көптеген мысал келтіруге де болады. Жә, оны әрі қарай қазбаламай-ақ қоялық...

Ал, енді осы әңгімеге түрткі болған мақаланың авторы – Бекен Қайратұлы көкпар мен көкпар аты жайлы хабары мол, сөзді де орынды қолданады екен. Әсіресе, Рамазанның ашқан «жаңалығын» бір рет те пайдаланбағандығы сүйсіндірді. Яғни, «көкпаршы» сө­зін бір мақалада сегіз рет қол­да­нады. Тіпті, он рет пайдаланса да орынды деп ойлаймыз. Өйткені қа­зіргі телерепортаждағы әлгі жа­ғымсыз «жаңалық» осылай қай­талана берсе, «көкпаршы» сө­зі­нен көз жазып қаларымыз анық. Се­бебі бұл сөзді көкпар жай­лы р­е­портаждардан бір рет те ес­ті­меп­­пін. Ат спорты мен көк­пар ойы­ны туралы берілімдерді жүр­гі­зушілердің көбі дерлік қазір көк­па­р­шыны «палуан» дейтін болды. Сон­да деймін-ау, «көкпаршы» сөзі несімен ұнамайды екен? Біле-біл­ген адамға ол – мақтау, мадақ сөз емес пе? Аталған мақала авторы да көкпардың жауынгерлік өнер екен­ді­гін әдемі жеткізеді. Сол өнерді ке­ремет игерген ат үстіндегі ер-аза­матты жердегі палуанға теңеуді тап­қырлық дейміз бе? «Палуан» сөзі кәдеге аспай, архаизмге айналып жатса бір сәрі. Аллаға шүкір, оның да пайдаланылатын жері же­тіп - артылады емес пе.

Сөз демекші, «өнер алды – қы­зыл тіл» деп қазекем бекер айтпаған бо­лу керек. Бүкіл өнер біткеннің ал­ды – осы қызыл тіл екенін ескертіп кет­кен бабаларға мың да бір рахмет! Ен­деше, сөз қолданыста «жаңалық» ашу­дан бұрын әркім елге айтпағын ой­ланып-толғанып алғаны жөн бо­лар еді. Әйтпесе бақуатты деген сөзді «бай» мен «қуаттыға» ай­налдырғаннан не ұттық. Қазақ мақтаныш ететін әулетті «бақуатты жандар» екен деген.

Сөз біледі деген, телевизияға көп еңбегі сіңген досымның – Нұр­тілеудің осы тіркесті алғаш айт­­қан кезінде кешіріммен қара­ға­нымыз рас. Өйткені телеөнерде он­дай-ондай «атың шықпаса, жер өр­те» болып тұрады. Сол арқылы ерек­шеленіп, аудиторияны жаулай­ды. Мысал керек пе, онда Лари Кингті, Уинфри Опраны, Владимир Поз­нерді атауға болады.

Ларидің ұзын жеңді көйлек ки­іп, оның жеңін әдейі түріп, шал­бар тартқыш тағынып отыратыны бекер емес. Оны да өзіндік ерек­ше­лік қалыптастырудағы әдіс деп қабылдау керек. Сонысымен дү­ниежүзіне танылды. Опра екі кө­зін камерадан аудармай сөйлеу ар­қылы тыңдаушысын арбап отырады. Біздің Нұртілеудің, әсіресе, «Бетпе-бет», «Көршілер» деген авторлық бағдарламаларындағы сөз саптауы, хабар жүргізу мәнері өзі­не жарасты. Ал «бай, қуатты» бо­лайық деген тіркесі де кезінде қыз­ды-қыздымен айтылып кеткен шығар деп түйдік. Айтылған сөз – аты­лған оқпен тең. Оны қайтара ал­майсың. Өткенді қаузағымыз да кел­меді. Бірақ, осы «әттегенайды» ен­ді айтпасқа болмас. Сөз ұстаған, аты шыққан (телевизияға сіңірген еңбегімен) білікті журналисіміздің баяғы «жаңалығын» әлі күнге дейін қайталай беруі, тіпті жаңа арнаға барып «бай, қуатты» болайық деп тағы сондай хабар жүргізуін қолдай қою қиын. Қайта бұрынғысын жастыққа теліп, кезінде имидж қалыптастырудың бір тәсілі болды ғой. Әйтпесе «бақуатты» деген сөзді білмейді деп ойламаңыздар дегенді айта жүруі артық етпес еді.

Ал енді мақтап отырған мақала ав­торының да сөз саптасы жайлы бірер мысал келтірелік. Өйткені бұл автор да сөз білетін жандар қа­тарына жататын сияқты. Ол көк­пар мен көкпардың аты, оның ер-тұрман жабдықтары жайлы көп мәліметтер береді. Онысы өте орын­ды болған деп қабылдадық. Бір­ақ өз жанынан шығарғандай етіп жеткізгеннен гөрі сүйенген де­ректерін келтіріп, өз ойын өз­ге­лердің еңбегімен байытып отыр­ға­ны артық болмас еді. Оның үстіне академик Смет Кеңесбаевтың бас­шылығымен шыққан сөздік бар екен­дігін де ұмытпауымыз керек. Қ­азақ халқының сөздік қоры, сөз қол­данысы кім көрінгеннің алдына салып айдап жүре беретін жекеше малы емес. Ол – бүкіл елдің ең ба­ғалы байлығы. Ол – таза, кәусар дүние.

Б.Қайратұлы мақтаулы ма­қа­ла­сын­да: «ақылды ат», «жүрегі жақсы жыл­қы» деген тіркестерді қайталап қоя­ды. «Ақылды» сөзі адам бала­сы­ның өзіне де талғап айтылатынын неге ескермейміз. Ендеше жа­нуарға одан гөрі үйретілген, еп­ті, оңтайлы деген сияқты анық­тау­ыштарды пайдаланған дұрыс шы­ғар. Сол сияқты көкпарға «қызбел», «ұрын­шақ» ат таңдайды дегені де қи­сынға келе бермейді. Көкпарға бел­ді ат керектігі бесенеден белгілі. Сондықтан қисынсыз әңгімені өрбітіп, көкпардың түрін қолдан кө­бейтудің де керегі шамалы. «Ат арқасы» деген тіркесті де жиі қолданады екен. Ер аттың ар­қа­сына емес, желдікке, аттың қап­та­лына түседі. Әлгі тіркесті дәл со­лай ұғынсақ, ат та, сөз де жауыр

болады. Сол сияқты жүгеннің құ­­рамына (авторша айтсақ) с­а­ғал­дырық, сулық, желкелік, кең­сі­­ріктік кіргенде маңдайлық не­ге кір­меуі керек. Ол бүкіл ат әб­зе­лі­нің әсемдік айшығы емес пе еді. Он­дай айшықты өмілдірікке де, құй­ысқанға да тағатын еді ғой. Әсі­ресе ат маңдайындағы ай­шық со­надайдан көз тартатын-ды. Қа­зір­гі жүгендерде, өкінішке қарай, ол мүлде жоқ.

Дегенмен Бекеннің мақаласын оқып, бұлақтың кәусар суын іш­кен­дей ләззат алдық. Осы басылымнан Ұларбек Нұр­ғалымның ән мәтіні жай­лы, қос жүйріктер тағдыры ту­ралы бұдан бұрын жазған мақа­ла­сын оқығандағы әсерімізді де ашық айтуымыз керек. Ұлттық құн­дылықтарымызды, көне тарихы­мызды, ана тілімізді дәріптейтін, салт-санамызға жүгінетін осындай дү­ниелер жиі жарияланса, ел газеті – «Егеменіміздің» «аға» деген аттан атаға айналар шақ та ұзай қоймас.

Намазалы Омашұлы



СОҢҒЫ ЖАҢАЛЫҚТАР

21.10.2017

5,5 пайыздық мөлшерлемемен несие бере бастады

21.10.2017

Роналду жылдың ең үздік футболшысын атанды

21.10.2017

Мешітті тонаған азамат ұсталды

21.10.2017

Кәсіпкерлер палатасы есеп берді

21.10.2017

Қазақ романсиадасына 20 жыл

21.10.2017

Қырғыз саясаткері Нұрсұлтан Назарбаевқа өтініш білдірді

21.10.2017

Сарыағаштық шаруалар қайта өңдеу ісін жандандыра бастады

21.10.2017

Газ келді. Қосуда қиындық бар

21.10.2017

Рухани келісім – бейбітшілік негізі

21.10.2017

Ауғанстан мешіттеріндегі жарылыстан құрбандар саны артуда

21.10.2017

Түркияда Қазақстан мәдениеті мен киносының күндері

21.10.2017

Қостанайда құқық қорғау қызметтері орталығы ашылды

21.10.2017

Қарттар үйіне көтеру құрылғысын тарту етті

20.10.2017

Қазақстанның Қауіпсіздік Кеңесінде кадрлық өзгерістер болды

20.10.2017

Астанада жетімдер саны азайды

20.10.2017

Сарыағаш ауданында қарқынды бау көлемі артып келеді

20.10.2017

Тараз Мемлекеттік педагогикалық институтына 50 жыл толды

20.10.2017

Қазпоштада ашық есік күні өтті

20.10.2017

Сағынтаев DFJ венчурлік компаниясының тең құрылтайшысымен кездесті

20.10.2017

Оралда Алаш тарихына арналған халықаралық конференция өтті

ТАҒЫ ЖҮКТЕУ
КОЛУМНИСТЕР

Қарашаш ТОҚСАНБАЙ, «Егемен Қазақстан»

Кімді тұлға тұтамыз?

Баяғының жастарына «Мен өмір­ден өзімді іздеп жүрмін» деп сөйлеу тән болатын... Жақында Америкада оқып жүрген қазақ­стандық жас өреннің пікірін тыңдап көруге тура келді.

Жылқыбай ЖАҒЫПАРҰЛЫ, «Егемен Қазақстан»

Дауыл алдындағы тыныштық болып жүрмесін

Төрткүл дүниені тығырыққа тіреген 2008 жылғы жаһандық қаржы дағдарысы мен 2009 жылғы «ұлы рецессиядан» енді ғана оңала бастаған әлем экономикасы 2016 жылдан бастап баяу да болса тұрақты даму бағытына бет бұрды.

Бақытгүл САЛЫХОВА, педагогика ғылымдарының кандидаты

Шексіз білім

«Білім шексіз бе, әлде білімнің шегі бар ма?» деген сұраққа жа­­уап­ іздеп жүріп, Оксфорд уни­вер­ситетінің профессоры, матема­тик Мар­кус дю Сотойдың «Біз нені біле алмаймыз: білім шегіне сая­хат» («What we cannot know») ат­ты кітабын сатып алдым. Про­фес­сор бұл кітабында нөлден бас­­­тап жетіге дейінгі межені бел­гілейді. Нөлінші межені «Белгілі, бірақ белгісіз» әлде «Белгілі, бірақ бей­мәлім» деген дұрысырақ па?­ Біз біле­тін нәрседен бастап еш­қашан біле алмайтынға, ал одан шек­сіздікке дейінгіні тұспалдайды. Біз нені білмейміз және нені біле ал­маймыз? 

Сейфолла ШАЙЫНҒАЗЫ, «Егемен Қазақстан»

Ұялы байланыс: ұтқан кім, ұтылған кім?

Бүгінде ұялы телефонды пайдалан­байтын адам кемде-кем. Олай болса осынау ертелі-кеш қолымыздан тастамай «рахатын» көріп жүрген игілік үшін кімдерге қанша ақша санап береді екенбіз?  

Талғат СҮЙІНБАЙ, «Егемен Қазақстан»

Қарсылық па, таршылық па?

«Біреу Алматыға бір «КамАЗ» сәбіз әкеліп төгіп, елге тегін таратты» деген хабардың шығуы мұң екен, веб-сайттар ақырғы жаңа­лықтың айналасына шыбындай үймеледі. 

Тағы да оқу

Пікірлер(0)

Пікір қосу