Теміртаудағы құтты шаңырақ һəм Елбасы тұрған үй

Осыдан бірер жыл бұрын астаналықтарға жаңа пәтер кілтін табыстап тұрып, Президентіміз Нұрсұлтан Назарбаев «Үй дегенің – құр қабырғалар мен төбеңдегі пана ғана емес, бұл ең алдымен адамның өз шекарасы, бала-шағасы өсетін жайлы орын. Бәріміз, тіпті, мен де сарыла күткен алғашқы шағын пәтерімді ешқашан естен шығармаймын», деген болатын.
Егемен Қазақстан
06.07.2017 2923

Елбасы содан кейінгі сөзін былай деп жалғаған еді: Қарағанды металлур­гиялық комбинатында ме­таллург болып қызмет етіп жүргенімде ол Совет Ода­ғындағы қайталанбас завод болатын. Біз ол жерге жолдамамен келдік. «Жақ­­­сы жалақыларың, пә­терлерің болады» деген соң, бәріміз сонда ағылдық. Мен 22 жасымда үйлендім. Сөйтіп, алдыңғы қатарлы металлург ретінде цех басшысы маған мекен-жайы жазылған пәтер кілтін ұсын­ды. Асығып-үсігіп әл­гі мекен-жай бойынша бар­сақ, ол жерде тек қандай құрылыстың жүргізілетіні ғана белгіленген екен. Ме­­­кен-жайын өмір бойы ұмытпаймын: Комсо­мол­дар даңғылы 25 үй, 28 пәтер. Ол – аумағы небәрі 27 шар­шы метрді құрайтын пә­тер еді. Алайда, ол маған пәтер емес, хан сарайындай көрінетін». 
Міне, бүгін Астана күні қарсаңында Елбасымыз еңбек жолын бастаған Те­міртау қаласына жолға шық­тық. Мақсатымыз – Мем­лекет басшысы тұрған көк төбелі үйлерді көру. 
Күн санап көркейіп келе жатқан шағын қала­ның шырайы көз тойдырады. Көше бойлай сап түзеген көп қа­батты үйлерге, салынып жат­қан түрлі ғимараттарға қарап, қайран қаласың. Кенет, әлдененің тарсылы назарымызды аударсын. Трамвай. Жоқ, бұрын көр­медік емес, көрдік. Ойлап тұр­сақ, еліміздің бірен-са­ран қалаларында ғана бар бұл темір тұлпарлар ке­шегінің келмеске кетіп бара жатқан бір-бір тарихы сынды ғой. Қарағандының өзінде қал­маған. Көліктің таптырмас бұл түрі шынымен өте қолайлы. Кептелек, ке­шігу дегенді білмейсің. Баратын жеріңе уақытында жеткізеді.
Баратын жер дегендей, Президентіміз тұрған бір­неше мекенжайдың арасынан таңдағанымыз – осы қалада тұрғандағы соңғы баспанасы Димитров көше­сінде орналасқан 83-үй­дегі 6-шы пәтер (суретте). Жалпы, Елбасы Те­мір­тауда тұрған жылдар­да төрт рет қоныс ауыстырыпты. 
Жоғарыда айтқан ме­кен-жайдан бөлек, Қара­ғанды индустриалды уни­­­верситетінің проректоры Оксана Гуменчук нақ­­­тылағандай, оқудан кейін Елбасы Теміртау қа­ласындағы үшінші шағын аудандағы Республика даң­ғылындағы 63/2 үйінің 5 пәтеріне орналасқан. Үш бөлмелі пәтер, болашақ Елбасының сол баспанасы, комбинаттағы жақсы қызметі үшін берілген сы­йы екен. Аталмыш үйдің қазіргі тұрғыны Геннадий Титовскийдің айтуынша, үйдің жобасы бойынша, есіктер басқа жақтан болуы керек еді, алайда Нұрсұлтан Әбішұлы оны келесі беті­нен салдырған, және ол бүгінгі тұрғындарға өте ың­ғайлы көрінеді.
Нұрсұлтан Әбішұлы­ның Теміртауда тұрған үшін­ші үйіне, яғни Қар.шоссе көшесіндегі 24/1-ші үйге, өкінішке қарай, біздің жол түспеді... Алай­да, әріптесіміз Әсем Мир­жекееваның сараптамасынан білетініміздей, ол үйде сексеннің сеңгіріне шыққан зейнеткер ана тұрады. Жур­налиске ша­ғымданған әжей тұрып жатқан үйдің біршама тозып қалғандығын айтқан. Алдағы уақытта ол үйге жөн­деу жүргізу керегін де қала басшылығына қа­перлей кеткеніміз жөн.
Негізгі межемізден адаса қоймадық. Ойымыз – Назарбаевтар отбасы тұрған бір пәтерді кө­ріп, көрші-қолаңмен әңгі­мелесу. Біз барған үй – Елба­сының Теміртаудағы төр­тінші баспанасы. Димитров көше­сіндегі көк сарай.
Алдымыздан шығып, өзін Лидия Ходырева деп таныстырған азаматша маған 16-шы пәтерге кө­теріліп, Валентина Ку­ликовамен әңгімелесуге кеңес берді. 83 жастағы Ва­лентина Михайловнамен әңгіме жарастырдық.
– Бұрын Теміртауда қала­лық №2 аурухана болатын. Қазір жоқ. Орны да қалмаған болар. Ұзақ жыл соның отоларинголо­гия бөлімшесінде жұмыс істедім. Шағын қалада адам­дар бір-бірімен жиі ұшы­расады ғой. Он­да тұрған түк те жоқ. Нұрсұлтан Әбішұлының қара­луға келгені есімде. Кейін көрші болдық. Назарбаевтар шаңырағына жиі барып тұратынмын. Қонақ ретінде демей-ақ қоя­йын, дәрігер ретінде көп болдым. Сара Алпыс­қызын да жақсы та­ни­мын. Пәтеріміз бө­лек болғанымен, бір үй­де тұрғасын, талай көр­шіміздің отбасылық дәрі­гері болып кеттік қой. Ара­сында Назарбаевтар отбасы да бар, – деді Валентина Михаиловна.
Алғысымызды білдіріп, кетуге ниеттендік. Бізбен бірге ілесіп шыққан Лидия Александровна да тегін адам емес екен. Көп жылдар мұғалім болған, мектеп директорлығына дейін көтерілген. Аңқылдақ мі­незді. Ол кісіге де рах­ме­тімізді айтып, енді кейіп­керіміз тұрған пәтерге баратынымызды жеткіздік.
Шынымызды айтсақ, осы үйге келмес бұрын біраз материал ақтардық. Бұл қос қабатты үйлерді өткен ғасырдың 40-50-жылдары жапон тұтқындары салған екен. Тұрған жері де жаман емес. Қала орталығы. Бұл пәтерді Елбасына Теміртау қалалық атқару комитеті ұсынған көрінеді. Пәтерде көбінесе сол атқару коми­тетінің төрағалары тұрған. Себебі, пәтер қала атқару комитетіне бекітілген. Бұ­рындары мынадай ереже болатын: егер кәсіпорын өз қызметкерлеріне арнап үй салатын болса, тұр­ғын үйдің 10 пайызын ол қа­лалық атқару коми­тетінің иелігіне беруі тиіс. Бұл үйде қала басшыларымен бір­ге жұмысшылар, мұ­ға­лімдер, дәрігерлер сын­ды қарапайым адам­дардың тұр­ғаны сондықтан.
Қобалжып тұрып, о бас­тан көздеп келген 6-шы пә­терге көтерілдік. Жи­на­қ­ы, тап-тұйнақтай кіре­беріс. Түк өзгермеген сы­ңайлы. Баспалдақ шетін­­дегі сүйеніштер де ауыс­тырылмағанға ұқсай­ды. Қа­ғылған қоңырауға есік ашылды. Есіктің арғы жа­ғы­нан қазақтың көркем кел­бетті әйелі көрінді. Та­ныса келе Зәуреш Дайыр­бекова есім­ді азаматша екенін білдік. Президент тұрған пәтердің бүгінгі иесі осы кісі екен.
– Біз бұл үйге 1985 жы­­лы көшіп кірдік. Жұ­байым марқұм Бағдат Рахи­мов Гагарин аудандық ко­митетінде бірінші хатшы, қалалық атқару коми­тетінің төрағасы болды. Одақ құлағаннан кейін тоқ­­­саныншы жылдары пә­терді жекеменшіктеп ал­дық. Жетпісінші жылда­ры құ­рылыс техникумы деген болды. Кейін ол по­литех­никалық колледж болып өз­герді. Сол колледж­де 1970-2012 жылдар ара­лығында 42 жыл экономика, бухгалтерлік есеп пәндері бойынша сабақ бердім. Нұрсұлтан Әбіш­ұлымен кездесуім де қызық оқиға болды. Ол кезде Пре­зидентіміз комбинат хатшысы еді. Мен партияға өткен кезімде Нұрсұлтан Әбішұлы қалалық комитет мүшесі ретінде маған сұрақ қойып, жолдамамен келгенім туралы сұра­ған еді, – деді Зәуреш Дайырбекова.
Құтты қоныс, берекелі баспанадан қаншама ұр­пақ өрбіп, өріс кеңейген. Ша­ңырағы шашақты, боса­ғасы байлыққа толы бұл үйдің қандай да бір киесі бар дедік.

Мирас АСАН,
«Егемен Қазақстан» 
Қарағанды облысы,
Теміртау қаласы

СОҢҒЫ ЖАҢАЛЫҚТАР

20.08.2018

Жамбылда 250-ге тарта адам донорға мұқтаж

20.08.2018

2019 жылға тегін дәрі-дәрмектерді сатып алу басталды

20.08.2018

Зарина Дияс АҚШ-тағы турнирдің финалына шықты

20.08.2018

Рауан Кенжеханұлы «Нұр Отан» партиясы Төрағасының Бірінші орынбасарының кеңесшісі болып тағайындалды

20.08.2018

Ел мен жерді қадірлеуді өнерімен ұқтырып жүрген Александр

20.08.2018

«Ы.Алтын­сарин – ұлы педагог, ағартушы» атты көрме өтті

20.08.2018

Аялдамадағы  үш  азамат (әңгіме)

20.08.2018

Шымкентте Шәмші әндері әуеледі

20.08.2018

Қызылордада суға батқан жігітті құтқарды

20.08.2018

Көк­­шетауда тұңғыш элек­трондық кітапхана-коворкинг орта­лығы қызмет көрсетеді

20.08.2018

«Реал Мадрид» Испания чемпионатын жеңіспен бастады

20.08.2018

«Kazakh Tourism ҰК» ел аумағындағы ең биік 20 шыңға арнайы экспедиция ұйымдастырады

20.08.2018

Жайылма елді мекені диқандарының өсіріп жатқан қарбызының даңқы өрлеп тұр

20.08.2018

Ақтауда үздік тауар өндірушілер анықталды

20.08.2018

Азиада аламаны басталды

20.08.2018

Кемпірбай сыйға кенде емес

20.08.2018

«Қазақ әдебиеті», 1961 жыл»

20.08.2018

Тәкен және күй өнері

20.08.2018

Қазақстанның танымалдығы арта түсті

20.08.2018

Баянауылда туризм қалай өрістемек?

ТАҒЫ ЖҮКТЕУ
КОЛУМНИСТЕР

Сейфолла ШАЙЫНҒАЗЫ, «Егемен Қазақстан»

Уикипедияның үйретері не?

Бүгінде адамдар қолдарына кітапты жиі ала бермейді. Оған себеп – интернет. Халық қажет деген мәліметтерді компью­терді ақтарып, уикипедиядан іздейді. Мұның өзі өскелең уақыттың талабы. Бі­­рақ сол ақпараттық технологияңыз уақыт­­тың талабымен үндескенімен, нақты ақпарат алып, тарихи шындыққа көз жет­кізгісі келген талғампаз адамдардың талабына сай келе бере ме? Міне, мәселенің осы жағына келгенде үлкен күмән туындай­тын тәрізді.

Қорғанбек АМАНЖОЛ, «Егемен Қазақстан»

Тілтолғақ пен тілтұтқа

Әлеуметтік желіден «Астана қаласы­ның қаракөз балдырғандары қазақша сөй­лемейтіні несі?» деген сыңайдағы сұрау­лы сөйлем, қобалжулы пікірді көзіміз шалып ойланып қалдық, қапаландық. 

Жылқыбай ЖАҒЫПАРҰЛЫ, «Егемен Қазақстан»

Ертеңгі ұрпақтың да еншісі бар

Қойнауы құт қазақ жері тәуел­сіз­дігі­міздің ширек ғасырдан асқан шежіресінде ел экономикасын тұралап қалу қасіретінен сақтап келеді. 

Қарашаш ТОҚСАНБАЙ, «Егемен Қазақстан»

Мәдениетке мән берсек...

Үйіміздің жанындағы азық-түлік сататын дүңгіршекке соңғы кезде сатушы құтаймай-ақ қойды, жиі-жиі ауысады. Бұрын тіпті мұнда сатушы қыздардың Павлодардан қатынап істейтінін естіп-біліп жүретінбіз. «Екі апта Астанада сауда жасасақ, екі апта бала-шағамыздың қасында болғанға мәзбіз. Ауылдан қалаға қатынап істеудің азабы мен машақаты мұндайды бастан өткізген адамға ғана мәлім. 

Сейфолла ШАЙЫНҒАЗЫ, «Егемен Қазақстан»

«Арбамен қоянға жетер» күн қайда?

1998 жылы Kodak фирмасында 170 мың адам жұмыс істеген екен және әлем бойынша саудаланған фотоқағаздың 85 проценті дәл осы фирманың үлесіне тиген. Небәрі бірнеше жылдың ішінде олардың бизнес-моделі жойылып, фирма банкрот болған. Бұл нені білдіреді?

ҰҚСАС ЖАҢАЛЫҚТАР

Тағы да оқу

Пікірлер(0)

Пікір қосу