Ұлттық болмысты ұлықтаған бойжеткен

Осыдан бір-екі аптадай бұрын әлеуметтік же­лілерде Франциядан кел­ген қыздың бір оқи­ғасы әжептәуір тал­қыға түсті. Қараған­ды қаласындағы банктердің біріне кірген шетелдік қыз орысша сөй­легендерге қазақша сөй­лепті, соны көрген сондағы қызметкер алғыс айтып, жылапты-мыс. Ал шындығында қалай бол­ған еді? Ол қыз қа­зақ па? Қазақстанға не ­мақ­сатпен келген? Қа­зақ­­ша қайдан біледі? Біз­­­ге осының бәрін бі­лу­дің сәті түсті.

Егемен Қазақстан
12.04.2017 4941

Қыздың аты-жөні Гүлшах Есдәулет екен. Жиырма жеті жыл­дан бері Парижде тұрады. Түр­кияда туған, алғаш мектепке де сол жақта барған. Анасы Әсма – түріктің қызы, әжесі Мә­риям – пәкістандық. Атасы – Алтайдың керейі. Әңгімені ба­сы­нан бастайық.

Алтайдағы ағайын өткен ға­сыр­дың орта тұсында Қытайдың өкі­метімен соғысып, ұзаққа со­зыл­ған қырғыннан қажыған тұс­та Қалибек хакім бастаған бір тобы Тибет асып, Түркияға ауатыны бар ғой. Сол аласапыранға бұл қыздың атасы Қаби да ара­лас­ып­ты. Өзі бойы ұзын, қап­та­ғай денелі кісі екен. Көштің жас ба­тырларының бірі болған болса ке­рек (Кейін Түркияда тұрған ке­з­інде «Қырмызы Келебек» («Кirmizi kelebek», 1982) деген фильмге де түскен).

Тибет арқылы өтіп, Түркияға ке­ліпті деу – қазір айтқанға оңай. Ал дүниежүзілік картаға қарап, бір­мезгіл ой жүгіртсеңіз, атпен, арбамен, жаяу-жалпылап, Азия­ны айналып, Еуропаның аузына дейін бару деген қандай азапты сапар?! Ол сапар көп қазақ үшін соңғы сапарға айналып, ті­рі қалғандары үшін бірнеше жыл­ға созылған ғой. Біздің кей­іп­кер Қаби да сол қырқыншы жыл­дары Пәкістанға жетіп, тұ­рақ­тап қалған екен. Сол жерден пәкістандық Мәриям есімді жас қызды алған. Балалары сол жерде дүниеге келіпті. Гүл­шах­тың әкесі Махмут сол жерде ту­ған. Тек 1961 жылы ғана Түр­кия­ға көшкен.

«Мен Түркияда тудым, он бір жасыма дейін сол жерде тұр­­дым. Атам мен әжем түрік­ше онша білмейтін еді. Әжем пә­­­кіс­танша да білетін, сол жақ­тың киноларын көріп жылап оты­­ратыны есімде. Ал жалпы үй­­де тек қазақша сөйлейтін. Со­лар­дың жанында жүріп біздің де тіліміз қазақша шықты. Қазір Қазақстан­ға келгелі көптен ұмы­ты­лып қалған сол сөздер қай­та­дан есіме түсе бастады», дейді Гүл­шах. Әжесі, келін болып түс­кенде енесі берген болса керек, қазақтың сырғасын, басқа да әшекей бұйымдарын тағып жү­реді екен.

Гүлшахтың ата-анасы Па­риж­­­де тұрып жатқанына отыз жыл­дан асқан (Басында тө­рт жылдай балаларын Ыс­там­бұл­дағы інісіне тастап, өз­де­рі көш­к­ен). Бірақ қазақ ті­лін ұмы­т­­паған. Анасы түрік қы­зы бол­са да, қазақша біледі. Гүл­шах: «Ата-әжем қазақша таза сөй­­­лей­тін еді, әке-шешем ара­сын­­да тү­рікше араластырып сөй­лей­ді», деп түсіндіре кетті.

Бізбен сөйлесіп отырған кез­де Париждегі әкесіне қо­ңы­рау шалып, аталары туралы сұ­рады. Әкесі «Керейдің ішін­де Есдәулетпіз, атамның аты Бұ­ғыжан, одан Қаби, одан мен Мах­мутпын» деді. Парижде Ес­дәу­леттен басқа қай рулардың бар екенін де түгендеп өтті. Мен фа­милиялары мен руларының бір­дей екеніне мән беріп едім, Гүлшах «Түркияға қазақтар бар­ған кезде әрқалай жазылып кеткен. Мәселен, бір кісі бай екен, сол үшін оның тегі Зенгин болып кет­кен. Ол түрікше бай деген сөз. Ал бір кісі фамилияң кім де­­генде жалғыз бастымын дегісі ке­­ліп, бір жанмын деген екен, со­ны­мен оның сойы Біржан болып кет­кен. Біздікі өзіміздің ру аты­мен Есдәулет болып кеткен болса керек», деп түсіндірді.  

Гүлшах 2013 жылы Қыр­ғыз­станға Мұстафа Шоқай атын­дағы қауымдастық Құрбан айт­ты тойлағанда бір келіпті. Сон­да оның қазақ екенін білген кі­сілер Алматыға әкеліп, қы­дыр­тқан. Бұл атажұртқа бі­рін­ші аяқ басуы. Одан кейінгі ке­лулері Франциядағы Қазақ елші­лігінде істейтін Ғабит Сыздықбеков­пен жә­не «Нәтиже» сүт фабрика­сы­ның құрылтайшысы Ерлан Әшім­мен байланысты. 2015 жы­лы осы екі азаматтың ұйым­дас­тыруымен Париждегі қазақ жас­тарының футбол командасы Қазақстан­ға келген еді. Олар Астана, Алматы, Шымкент, Қа­ра­ғанды қалаларын аралап, жер­гілікті жастар командалары­мен ойнап, атамекенді көріп қай­тқан бо­латын. Сол жолы Гүл­шах та ау­дармашы есебінде ке­ліпті. Өзі­нің айтуынша, Ерлан Әшім қол­қалаған. Ол жағдайды Гүл­шах төмендегідей еске алады: «Ер балалардың арасында қалай жү­­ре­мін деп едім, Ерлан аға «ме­нің келіншегімнің жанында» боласың деді. Қазақ­ша онша жақсы білмеймін деп едім, «әлі он күн бар, оған дей­ін үйрене бер» деді. Сөйтіп, мен он күн бойы интернеттен қа­зақша материал­дар қарадым. Ес­ті­ген­де­рімді жазып, жаттадым».

Ол жолғы футбол ойындары оқырман қауымға таныс та шы­ғар. Алыста жүрген қазақ ба­лала­рын әкеліп, елді көрсетіп, бір мезгіл осындағы қазақтармен араластыруды мақсат еткен ол шара қатысушыларға ерекше се­зім сыйлағаны анық. «Кім жеңіп жа­тыр?» деп сұраса, ойынды та­машалап тұрғандар «әйтеуір қа­зақтар жеңіп жатқаны анық» деп жауап беріпті дегенді естіген едік. Бір жарасымды, игі бастама болғаны сөзсіз. Гүлшахтың да айтуынша, Парижде туған, тілін білмей өскен сол жастардың жү­ре­гінде енді Қазақстанға деген махаббат оянған. Біреулері осы жақ­пен байланыстырып бизнес ашпақ, енді бір Сорбонада оқи­тын студент біздің елге келіп, ғы­лыми жұмысын жүргізгісі ке­леді.

Ерлан Әшім Гүлшахтың әке-шешесін көрген екен. Үйіне қо­наққа барғанда анасының «Та­мақ алыңдар, шай ішіңдер» деп ас ұсынғаны тура қазақтың мінезі дейді. Қазақы әдет осыншама уақыт өтсе де, екінші келіні басқа ұлттан болса да, бұл әулетте сақталып қалған екен...

Гүлшахтың бұл жолғы келуі де осы Ерлан Әшіммен байланыс­ты. 2015 жылы келгенде өзі үшін бі­раз қазақы әшекейлер алған екен, соны Еуропадағы қазақтар көріп, қатты қызығыпты. Көбі­рек әкелгеніңде сатып алар едік депті. Өзінің айтуынша, Еуро­па­да 8000, оның ішінде Па­рижде 1800-дей қазақ бар екен. Қ­азақша білетіндері де бар, кө­бісі Түркиядан барғандықтан тү­рікше біледі, өзара түрікше сөй­лесеміз дейді. Сол кісілер қы­зыққан соң, енді қазақы әше­кей­лерді апарып, сату жоспарымен жүр. Кәсібіне біз де береке ті­ледік.

Енді банкте болған жағдай туралы сұрадым. Оны Гүлшах былай баяндады. «Банктен ақ­ша алуға Ерлан ағаның ке­лін­­шегі Әсеммен бірге бардым. Ішке кірген соң Әсем өз жұ­мы­сымен шығып кетті. Мен ке­зекке тұрмақшы болғанда, сол жерде күзетте істейтін кісі ке­ліп, менен қандай көмек керек деп сұрады. Мен кезекке қа­лай тұру керек, ақша алайын деп едім деп, жөнімді айттым. Он­да жүріңіз деп, терминалдан кезекке тұратын түбіртекті алып берді. Сөйтіп, өзімді ша­қыр­ға­нын күтіп тұрғанымда Әсем кел­ді де, ана кісі одан мен тура­лы сұрай бастады. Алыстан ес­т­іп, байқап тұрдым. Сол кезде ри­­зашылығын қағазға жазып бе­ріпті. Кириллицаны оқуға қи­на­латындықтан, оны маған Әсем оқып берді. Ана кісінің көзіне қа­рап едім, жылағысы келіп тұр­ғандай болды. Онысы маған қат­ты әсер етті».

Банк қызметкері: «Кім бол­саң да, саған қатты ризамын. Біз­дің қазақша білмейтін, білсе де біл­гісі келмейтіндердің жанында сен алтынсың», деп жазған екен. Өзі­нің тілін құрметтемейтіндерді кө­ріп-көріп, әбден ызаланған, тіпті, іштей қорланып жүрген адамның сөзіне келеді. Бұндай сезімдер Қазақстанға үшінші рет келіп отырған Гүлшахқа да таныс екен. «Қайда барсам да, адамдар маған орысша сөйлейді, неге қазақша сөйлемейсің десем, кей­біреулері «О, Боже» дейді. Кел­гелі осы сөзді үйреніп алдым. Бір жерге барғанда қазақша сөй­лейтін адам болса, қуанамын. Та­ғы біреуге ыза болып кетіп, қа­зақша түсінбейсің бе десем, түсінемін дейді. Енді неге сөйлемейсің десем, ұяламын, акцентім бар дейді. Бола берсін, акцент менде де бар, сөйлей бер де­дім» дейді әзілге сүйеген болып күліп отырса да, өкпесін де жа­сыра алмаған қонағымыз.

Ертең жол жүремін деп отырған Гүлшахпен қош айтысып, іштей сүйсініп, риза болып, кей нәрселер үшін ұялып, болашақтан үміт етіп, біз де қайттық.

Арман ӘЛМЕНБЕТ,
журналист
Суретте: Гүлшах Есдәулет



СОҢҒЫ ЖАҢАЛЫҚТАР

28.05.2017

Қытайда және Түркияда жер сілкінді

28.05.2017

Қостанайда «Қоғамдық омбудсмен» жұмысын бастады

27.05.2017

Боксшы Фируза Шәріпова кезекті жеңісіне қол жеткізді

27.05.2017

Гарри Поттер жайлы кітаптар қазақ тіліне аударылуы мүмкін

27.05.2017

Қанат Исламның келесі қарсыласы кім болуы мүмкін?

27.05.2017

Дзюдошы Максим Раков Азия чемпионы атанды

27.05.2017

ШҚО денсаулық сақтау басқармасына жаңа басшы тағайындалды

27.05.2017

Назарбаев университетінің алғашқы докторларына дипломды Елбасы тапсырды

27.05.2017

Елбасы мемлекет қайраткері Мырзатай Жолдасбековті мерейтойымен құттықтады

27.05.2017

Өскемендік азамат Астанаға жаяу аттанып кетті

27.05.2017

Қарағандыда қызмет барысында қаза болған жандарға арналған мемориалдық тақта орнатылды

27.05.2017

ОҚО-да «Қазақстанның үздік тауары» байқауының жеңімпаздары анықталды

27.05.2017

Елбасы: «Болашақ» қаржысын Назарбаев университетіне бағыттау керек

27.05.2017

Мемлекет басшысы Назарбаев университетінің түлектерін құттықтады

27.05.2017

Ақтөбеде тасқын судан зардап шеккендерге мешіт қызметкерлері көмек көрсетті

27.05.2017

Шәкәрім қажы суреттерінің тарихы

27.05.2017

Биыл  Ленгер қаласында 480 пәтер пайдалауға берілмек

27.05.2017

Қанат Ислам: Бапкерім 12 раунд жекпе-жекке тапсырма берді 

27.05.2017

СҚО-да «Мерейлі отбасы» конкурсының жеңімпаздары анықталды

27.05.2017

Солтүстік Қазақстанда 60,5 мың бала жазғы лагерьде демалады

КОЛУМНИСТЕР

Қорғанбек АМАНЖОЛ, «Егемен Қазақстан»

Ер мен Жер

Қазақтың әзелден ардақ тұтып қастерлейтін қасиетті ата құн­ды­лық­тарының арасында Ер мен Жердің ала­тын орны ерекше. Ер қашанда туып-өскен жеріне тартып туады. Осы бір жайды «Тау баласы тауға қа­рап өседі» деп жырлаған тұма жырлы Тұманбай Молдағалиевтай ақын аға­мыз да кезінде жақсы аңдатқан еді. Се­бебі, ер жерге кіндігімен байланады, ту­ған жерінің барша қадір-қасиетін тұ­ла бойына сіңіріп, көкірегіне құй­ып, соған бүкіл жан-жүрегімен із­гі­лік қайнарына бас қойғандай сусын­дап өседі. Осылайша туған жер ал­дын­да­ғы перзенттік парыз жүгі сал­мақ­та­на бермек, туған жерге деген пер­зент­тік ыстық ілтипат пен махаббат тұр­паттанып толағайлана түспек.

Александр ТАСБОЛАТОВ, «Егемен Қазақстан»

Басты құндылық – рухани тазалық

«Өмір сүру үшін өзгере білу керек», деді Президент Нұрсұлтан Назарбаев «Болашаққа бағдар: рухани жаңғыру» атты мақаласында. Заман талабына сай лайықты өмір сүру үшін қазіргі уақыттағы жаңғырудың да негізгі мақсаты – осы.

Анар ТӨЛЕУХАНҚЫЗЫ, «Егемен Қазақстан»

Қазақ киносы неге дәстүрді ұлықтай алмайды?

Бір жылдары Қазақстанның мә­дениет күндері аясында Үндістанға сапарлап бардық. Көнеден көнермей жеткен мәдениеті, өнердің қай түрінен де әлемдік өркениетке қосар қомақты үлесі бар, бай тарихты, жер жүзіндегі жәдігерлер бесігінің бірі Үндістанға табан тірегенде таңданарлық қай­шылыққа тап болғанбыз. Сенің санаңда қалып­тасқан бай мәдениет, өр­кениет, ежелгі дәстүріне сызат түс­пеген ғажайып әлемге кереғар тір­шілік – қағаз жәшіктерден үй жасап, көшеде туып, көшеде тұрып жатқан халық менмұндалап алдымыз­дан шыққан. Тілім өкше ересек, кір қожалақ бала, қол жайған қайыр­шыдан аяқ алып жүре алмайсыз.

Әйіп ЫСҚАҚОВ, биология ғылымдарының докторы, профессор

Біліктілік – ауыл дамуының алғышарты

Мал шаруашылығы ата кәсібі­міз ғана емес, еліміздің азық-түлік қауіпсіздігін қамтамасыз ете­тін маңызды салалардың бірі сана­ла­ды. Мал басының басым бөлігі, яғни 80 пайыздан астамы қосал­қы шаруашылықтарда шоғыр­ланған­дықтан, Елбасы тапсыр­масымен оларды кооперативтерге бірікті­ріп, оңтайландыру шаралары­ның қолға алына бастауы өте құптарлық.

Сүлеймен МӘМЕТ, «Егемен Қазақстан»

Ұрпақ тағдырымен ойнаған оңбайды

Ұлттың ұлылығы ұрпағынан көрі­неді. Бұл – әлімсақтан белгілі нәрсе. Ал сол ұрпақ тағдырына былық араласса, ар былғанады. Содан да шығар, ұлт ұстазы Ахмет Байтұрсынұлының «Ба­ланы ұлша тәрбиелесең – ұл бол­мақ­шы. Құлша тәрбиелесең – құл бол­мақ­шы», деп өсиет қалдырып кеткені. Біз осы өсиетті орындай алдық па, әлде бәрін заманға теліп, теріс басқан аяғымызды, дүниенің құлы болуға ұм­тылған ниетімізді түзеуге мұршамыз жет­пей жүр ме? Бұл санамыздағы ақау­дан, ұлтты ұлт ететін мәдени-ге­не­тикалық кодымыздың әлсіздігінен, тіп­ті мүлде кеміп кеткенінен болып отыр ма?

Пікірлер(0)

Пікір қосу