Үш театр бір ғимаратта отыр

Тарихи деректерді кез келген жерге қыстыра беру ыңғайсыз болады. Біз Тахауи Ахтанов атын­дағы Ақтөбе облыстық драма театрының бүгінгі жай-күйі жөнінде жазуды жоспарлаған кезде оның арғы-бергі тарихына талдау жасауды қажет деп таппаған едік. Әйтсе де, айтпай кетуге болмайтын бір тың деректі оқырмандар назарына ұсынғанды жөн көрдік.
Егемен Қазақстан
10.04.2017 1143

Айталық, аталған өнер ұжымының алғашқы құрылуы мен қалыптасуы жөнін­де архив материалдарына сүйене отырып, зерттеу жүргізген ақтө­белік қаламгер, өнертанушы Марат Мырзағұл оны отызыншы жылдардың орта кезінде рес­публикада ашылған алғашқы театрлардың қатарына қосады.  

Атап айтқанда, 1935 жылдың күзінде Ақтөбе облыстық музы­калық қазақ драма театры құрыл­ған. Жас та жаңа театрдағы ал­ғаш­­қы қойылымдар қатарына Мұх­тар Әуезовтің «Еңлік-Ке­бегі» мен «Түнгі сарыны», Жұ­мат Шаниннің «Арқалық батыры» және Бейімбет Майлиннің «Шұғасы» мен «Малқанбайы» кіреді. Ақтөбе театрының тұң­ғыш режиссері Ғұмар Омаров екенін де автор «Тахауи театры тари­хынан» деген кітабында атап көрсетіпті. Содан бері арада сексен жылдан астам уақыт өткенін есептеп шығару ешкімге де қиындық келтірмейді.

Міне, осындай өзіндік дәс­түрі мен тарихы, әрі кәсіби ше­берлігі қалыптасқан театрдың бүгінгі жай-күйі қандай деген орынды сауал туады. Бұған жау­а­п із­деу мақсатында біз таяуда Тахауи Ахтанов атындағы Ақтөбе облыстық драма театрында болған едік. Мұндағы маман-режиссерлермен, труппа актерлерімен және театрдың жетекшілерімен кездесу барысында көкейге келген кейбір ой-пікірлер төмендегідей.

Еліміздегі барлық кәсіби дең­гейдегі театрлар халыққа мә­де­ни қызмет көрсететін, олар­дың рухани талап-тілектері мен сұраныстарын орындайтын тең­десі де, баламасы да жоқ өнер ұжым­дары болып табылады. Бұл міндет бүгінгі әңгімеміздің бас­ты арқауына айналып отырған Ахтанов театрына да тән. Жыл ішінде қанша спектакльді сахнаға шығару керектігі, оған бюджеттен қанша қаражат жұмсалатыны жөнінде алдын ала жасалған шығармашылық жоспарда мін жоқ дерліктей. Алайда, «әттең тонның келтесі-ай» дегендей, орынның тарлығы, қойылымды қоюға қажетті бірден-бір фактор сахнаның жетіспеуі – ақтө­белік театр жетекшілерінің ады­­мын аштырмай отыр десек, шын­дықтан алшақ кетпейміз.

Бұлай болатын себебі, облыс­тық драма театры ғимара­тын­да біреу емес, екеу емес, үш бір­дей өнер ұжымы сығылысып отырғаны дей аламыз. Бұлар облыстық қазақ және орыс драма театры ұжымдары және «Екі езу» сатиралық театры болып шықты. Мұның алдыңғы екеуі тіпті дербес театр мәртебесіне де ие бола алмай, бар болғаны қазақ және орыс труппалары деңгейінде ғана әупіріммен күн кешіп келеді екен. Қандай да болсын әдеби-драматургиялық тұрғыдағы дү­ние­ні сахнаға шығару, оның көркемдік деңгейін олқы түсір­меу және көрермендердің бүгінгі биік талғам-тілектеріне сай өресі биік, рухани құндылығы жоғары қойылым әзірлеу белгілі бір уақытты қажет етеді. Ал егер бұған бөлінген уақыт жетпесе немесе қысқалық қылса қандай қойылымның да екі-үш қайнауы кем, дүмбілез болып шықпай ма? Үш театр алма-кезек спектакль әзірлеуі үшін олардың әрқай­сысына он-он бес күн ғана уақыт берілетінін білдік. Бұл арада толыққанды туындыны сах­наға шығару еш мүмкін емес, деп қынжылады Т.Ахтанов театры­ның директоры Нұрлыбек Жұбатқан.

Кәсіби театрдың аты – кәсіби театр. Мұнда кәсіби шеберлік пен терең ізденістерге ғана жол ашық. Халықтық театрлар мен көркемөнерпаздық деңгейіндегі, таяз дүниелер мен дилетанттық кәсіби театрға қойылатын биік талғаммен еш үйлесе алмайды. Әрі еш сыйыса алмайды. Осы орайда, аталған өнер ұжымының кәсіби деңгейі мен актерлік ше­бер­лікті одан әрі көтеру ісі де өз кезегін күтіп тұрғандай әсер қалдырады. Журналистік зерттеу барысында тағы бір аңғарғанымыз Ахтанов театрында талантты да дарынды актерлер бар. Олардың бірқатарының атал­ған мамандық бойынша қызмет атқарып, өздеріне бекі­тілген тиісті рөлдерді сомдап жүргендеріне де біраз жыл­дардың жүзі ауыпты. Әйтсе де, олардың кәсіби деңгейін одан әрі тереңдету және қайтадан мамандандыру, сонымен бірге, актерлер құрамын арнайы оқу орнын бітірген жас мамандармен толықтыру төңірегінде түйт­кілдер кездеседі.

Кез келген театрдың көркем­дік деңгейі көтеріліп, бағы ашылуына режиссерлердің тигізетін ықпалы мол. Шынтуайтына келгенде қазіргі күні Ахтанов театрында оның шығармашылық тұрғыдан толыса түсуіне септі­гін тигізе алатын тың әрі соны шығармашылық шешімдер енгізіп, өнер ұжымына жаңа­шылдық лебі мен рухын сіңіре алатын білікті режиссердің бол­мауы да өнер ұжымының бұрынғы асқақ мәртебесін тұқыр­та түсетіндей әсер береді. Әрине, бұл арада біз біраз уақыт бас режиссер қызметін атқарған Мағзом Бақытжанов пен көрермен көңілінен шыққан, біраз сахналық туындылардың тұсауын кескен жас талантты режиссер Алмат Шариповтің еңбектерін жоққа шығарудан аулақпыз. Алайда, біз Ахтанов театрында болған күні таяу­да ғана қаламгер Мырзан Кен­жебайдың «Тілеу батыр» тарихи-драмасын сәтті сахналай білген А.Шарипов М.Әуезов атындағы Қазақ академиялық драма театрына ауысып кетіп бара жатқанын өз аузынан есті­дік. Мұндай жағдайда төрт құбы­ласы онсыз да тең бола алмай жүрген театрдың режиссурасы қандай болар екен деген ойда қалғанбыз. Өйткені, бас режиссер тұрмақ, қатардағы режиссері жоқ театрдың шығармашылық шырайы кіре қоюы екіталай емес пе? Ал спектакль қою үшін анда-санда өзге жақтан арнайы шақырылған режиссер қысыл-таяң жағдайдан тек уақытша шығып кетудің бір жолы мен амалы ғана екені тағы да аян.

Кез келген өнер ұжымының атағын асқақтатып, мәртебесін биік­тететін – қатардағы өнер өрендері. Егер олар өз уақытында тиісті атақтар мен мемлекеттік марапаттарға ие бола алмаса, рухы мен сағын сындырып алуы да ғажап емес. Бұл ретте Ахтанов театрында зейнет жасындағы «Құрмет» орденінің иегерлері Шалқия Бақытжанова мен Бақыт Айтовадан өзге тиісті атақ пен мемлекеттік мәртебеге ие болған бірде-бір актердің болмауы да оларды моральдық тұрғыдан ынталандыру ісі кенжелеу қалып қойғанын көрсетеді. Көзге түсіп жүрген актерлер мен театрдың өзге де мамандарын «Мәдениет саласының үздігі» төсбелгісіне ұсыну мәселесіне бұдан төрт жыл бұрын Нұрлыбек Жұбатқан театрға директор болып келгеннен кейін ғана қолға алыныпты.

Әлбетте, тақырыпқа шығарып отырғанымыздай бүгінгі ма­териа­лымыздың басты арқауы Т.Ахтанов атындағы Ақтөбе об­лыстық драма театрының бү­гінгі күні сапалы әрі көркемдік деңгейі жоғары сахналық қойы­­лымды шығару үшін тым тарлық етіп жүргені жөнінде еді ғой. Ендеше, бұған қатысты қандай түйін жасауға болады? Осы арада театр ұжымының мүшелері газет тілшісіне баяндап бергеніндей, төмендегідей жайтты шегініс ретінде айта кетудің орайы келіп тұрғандай. Осыдан тұп-тура жеті-сегіз жыл бұрын сол кездегі Мәдениет министрлігінің басы-қасында жүрген жетекші азаматтар мен облыс әкімі өңір орталығында бой көтеретін жаңа қазақ театры ғимаратының сызбалық жобасын театр ұжымына таныстырған екен. Театр директоры Нұрлыбек Жұбатқан осы жобаны біздің де көзімізге көрсетіп, қолымызға ұстатты.

Несін айтасыз, бұл жобаның сызба түріндегі сәні мен сәулетіне тіл жетпейді. Оны облыс орта­лы­ғындағы «Нұр-Ғасыр» меші­тінің маңынан тұрғызу белгі­ленген екен. Соған сәйкес теа­тр ғимаратында үш бірдей көрер­­мендер залын жасақтау жо­баланған. Тіпті, болашақта бой көтеретін өнер ордасының алғаш­қы қазығы қағылатын күн де айтылыпты. Мұны естіген­де, әрине, ақтөбелік театр майтал­мандарының қуанышында шек болмапты. Алайда, кейіннен оның іске аспай аяқсыз қалып қойғаны өкінішті-ақ. Мұның басты себебі неде деген сауалдың төркінін тануға талпына тұрсақ та, оған тұшымды жауап таба алмадық.

Ақтөбе еліміздің батыс өңі­ріндегі жыл сайын қанатын кеңге жайып келе жатқан болашағы мол қала. Қазір мұндағы тұрғындар саны жарты миллионнан асып түседі. Таяу және алыс келешекте агломерациялық даму сипатына сай тұрғындар санын миллионға жеткізу жөніндегі демографиялық бағдарламалар да бар. Осындай жағдайда қала­ның үш бұрышында үш театр ғимараты айнадай жарқырап халықтың рухани сұранысын қанағаттандырып жатса, қандай жарасымды. Әлемдік тіл қолда­нысында театрды қасиетті де киелі орын ретінде храмға теңеу үрдісі орныққан. Бұған қоса теа­тр жақсылыққа үндеп, жаманнан жирендіретін тәрбие орны. Өнеге ошағы. Келешегі кемел кентте мұндай олқылықтың орын алуы көңілге қона бермейді. Өзіңіз ойлап, ақыл таразысына салып көріңізші. Бір ғимаратта – үш театр. Мұндай көрініс өркенді өңірдің «бір кем дүниесі» болып қалып қоймаса игі. Сондықтан да, алдағы жылдарда Ақтөбеде жаңа қазақ театрының дербес ғимараты бой көтереді деп сенгіміз келеді.

Темір Құсайын,

«Егемен Қазақстан»

Ақтөбе облысы

Суретте: Т.Ахтанов театрының сыртқы көрінісі



СОҢҒЫ ЖАҢАЛЫҚТАР

26.07.2017

Медициналық сақтандыру жүйесіне қатысу тәртібі

26.07.2017

«Нұрлы жол» бағдарламасының жүзеге асырылуы

26.07.2017

Астаналық марафонға 5000 адам қатысады

26.07.2017

Келер жылы «Еуровидение» Португалияда өтетін болды

26.07.2017

«THR» компаниясы Бурабайдың туристік әлеуетін арттыруға атсалысады

26.07.2017

Талдықорған қаласында саудагерлерге 26 сауда орны тегін беріледі

26.07.2017

«Астана» - «Легия» ойынына қоғамдық автобустар бөлінеді

26.07.2017

Жетісу өңірінде туризмді дамыту шаралары үздіксіз жүргізіледі

26.07.2017

Алматы облысында шаруа қожалықтары мен өңдеуші кәсіпорындар арасында тығыз байланыс орнатылады

26.07.2017

Алматы облысынан 65 студент Польшада тегін оқиды

26.07.2017

Петропавлда жазғы биатлоннан ел  чемпионаты аяқталды

26.07.2017

Қарлығаштың ұясы

26.07.2017

Кененнің домбырасы

26.07.2017

Лагерь алауы – бала қалауы

26.07.2017

Қырағы сақшылар қылмыскерлерді құрықтады

26.07.2017

Жамағат доп тебуден жарысады

26.07.2017

Экология проблемасы алаңдатады

26.07.2017

Қос отбасының қуанышы

26.07.2017

Қайырымдылық шараға қарттар дән риза

26.07.2017

Кездесу соңы – келісім

КОЛУМНИСТЕР

Сүлеймен МӘМЕТ, «Егемен Қазақстан»

Мұғалім беделі және репетиторлық

Қазір мектеп абыройы, мұғалім беделі туралы көп айтамыз. Бұрынғы орталықтандырылған білім беру жүйесі дәуір дамуына қарай әртарап­тан­ды­рылды. Соның бірі – ата-аналардың қалауына қарай түрлі тәсілдер бойынша ақшасын төлеп, репетитор жалдау.

Жанболат ҮСЕНОВ, Халықаралық қатынастар жөніндегі еуразиялық кеңестің директоры

Өңірлік қауіпсіздіктің ықпалды тетігі

Қазақстан Республикасының сыртқы саясаты бірнеше страте­гия­лық қағидаттарға негізделген. Олар­дың бір бөлігі елдің ұлттық қау­іпсіздігін, қорғанысқа қабілет­тілігін және егемендігін жан-жақты қам­тамасыз етуге, өңірлік және жа­һан­­дық тұрақтылықты нығайтуға ба­ғытталған.

Сейфолла ШАЙЫНҒАЗЫ, «Егемен Қазақстан»

Ток-шоу деген жақсы-ау...

Соңғы жылдары түрлі телеарналарда ток-шоулар көптеп пайда бола бас-тады. Олардың арасында көрермендер ықы­ласына бөленіп, өзіндік сыр-си­па­­тымен ерекшеленетіндері де жоқ емес. Мәселен, Бейсен Құранбек, Аман Та­сыған сияқты журналистер жүргізіп ке­ле жатқан ток-шоулар көпшілік көңі­лінен шығып жүр. Дегенмен, бірқатар ток-шоуларда көтерілген мәселелерді тал­қылау барысында «бір қайнауы ішінде» кетіп жататын жағдайлар да кездесіп қалып тұрады. Ондай жайттар кейбір журналист әріптестеріміздің теледидар арқылы қозғағалы отырған та­қырыпты жан-жақты зерттеп, мәселеге тереңірек үңілмеуінің салдарынан орын алатын сияқты. Екіншіден, қазақ тілді ток-шоуларда көбіне жастар пікір айтып жатады. Тіршілікте болып тұратын, тәжірибелі деген үлкендердің өзі кейде шешімін табуда қиналып қалатын сан-қилы жағдайлар туралы өмірге енді ғана қадам жасай бастаған адамдардың ой-пікірлер айтуы қаншалықты дұрыс деген күмән да осындайда туындайды.

Жолдыбай БАЗАР, «Егемен Қазақстан»

Саудада да имандылық керек

– Қымбатшылық асқынып тұр. Бәрінің де бағасы удай! – Неге олай? – Өйткені, ар-ұят арзандап, иман­дылықтың еңсесі еңкіш тар­т­қан кезде материалдық қа­жет­ті­ліктердің құны шарық­тайтыны заң­дылық. Бір танысыммен болған бұл шағын диалог мені әжептәуір ойландырып тастады...

Арнұр АСҚАР, «Егемен Қазақстан»

Ұрланған құндылық және ұялы телефон

Астанада жасалған ұрлықтың 80 пайызы – қалта ұрлығы, ең көп қол­ды болатын бұйым – қалта телефон. Іш­кі іс­тер министрлігі хабарлаған ақ­пар осындай. Лақтыр­­ған таяғың құ­қық қорғау­шы­ларға тиетін қалада осылай болғанда, басқа қалаларда да «ұялы­ның» ұрлығы көп болмаса аз емес сыңайлы. 

Пікірлер(0)

Пікір қосу