Үш театр бір ғимаратта отыр

Тарихи деректерді кез келген жерге қыстыра беру ыңғайсыз болады. Біз Тахауи Ахтанов атын­дағы Ақтөбе облыстық драма театрының бүгінгі жай-күйі жөнінде жазуды жоспарлаған кезде оның арғы-бергі тарихына талдау жасауды қажет деп таппаған едік. Әйтсе де, айтпай кетуге болмайтын бір тың деректі оқырмандар назарына ұсынғанды жөн көрдік.
Егемен Қазақстан
10.04.2017 1297

Айталық, аталған өнер ұжымының алғашқы құрылуы мен қалыптасуы жөнін­де архив материалдарына сүйене отырып, зерттеу жүргізген ақтө­белік қаламгер, өнертанушы Марат Мырзағұл оны отызыншы жылдардың орта кезінде рес­публикада ашылған алғашқы театрлардың қатарына қосады.  

Атап айтқанда, 1935 жылдың күзінде Ақтөбе облыстық музы­калық қазақ драма театры құрыл­ған. Жас та жаңа театрдағы ал­ғаш­­қы қойылымдар қатарына Мұх­тар Әуезовтің «Еңлік-Ке­бегі» мен «Түнгі сарыны», Жұ­мат Шаниннің «Арқалық батыры» және Бейімбет Майлиннің «Шұғасы» мен «Малқанбайы» кіреді. Ақтөбе театрының тұң­ғыш режиссері Ғұмар Омаров екенін де автор «Тахауи театры тари­хынан» деген кітабында атап көрсетіпті. Содан бері арада сексен жылдан астам уақыт өткенін есептеп шығару ешкімге де қиындық келтірмейді.

Міне, осындай өзіндік дәс­түрі мен тарихы, әрі кәсіби ше­берлігі қалыптасқан театрдың бүгінгі жай-күйі қандай деген орынды сауал туады. Бұған жау­а­п із­деу мақсатында біз таяуда Тахауи Ахтанов атындағы Ақтөбе облыстық драма театрында болған едік. Мұндағы маман-режиссерлермен, труппа актерлерімен және театрдың жетекшілерімен кездесу барысында көкейге келген кейбір ой-пікірлер төмендегідей.

Еліміздегі барлық кәсіби дең­гейдегі театрлар халыққа мә­де­ни қызмет көрсететін, олар­дың рухани талап-тілектері мен сұраныстарын орындайтын тең­десі де, баламасы да жоқ өнер ұжым­дары болып табылады. Бұл міндет бүгінгі әңгімеміздің бас­ты арқауына айналып отырған Ахтанов театрына да тән. Жыл ішінде қанша спектакльді сахнаға шығару керектігі, оған бюджеттен қанша қаражат жұмсалатыны жөнінде алдын ала жасалған шығармашылық жоспарда мін жоқ дерліктей. Алайда, «әттең тонның келтесі-ай» дегендей, орынның тарлығы, қойылымды қоюға қажетті бірден-бір фактор сахнаның жетіспеуі – ақтө­белік театр жетекшілерінің ады­­мын аштырмай отыр десек, шын­дықтан алшақ кетпейміз.

Бұлай болатын себебі, облыс­тық драма театры ғимара­тын­да біреу емес, екеу емес, үш бір­дей өнер ұжымы сығылысып отырғаны дей аламыз. Бұлар облыстық қазақ және орыс драма театры ұжымдары және «Екі езу» сатиралық театры болып шықты. Мұның алдыңғы екеуі тіпті дербес театр мәртебесіне де ие бола алмай, бар болғаны қазақ және орыс труппалары деңгейінде ғана әупіріммен күн кешіп келеді екен. Қандай да болсын әдеби-драматургиялық тұрғыдағы дү­ние­ні сахнаға шығару, оның көркемдік деңгейін олқы түсір­меу және көрермендердің бүгінгі биік талғам-тілектеріне сай өресі биік, рухани құндылығы жоғары қойылым әзірлеу белгілі бір уақытты қажет етеді. Ал егер бұған бөлінген уақыт жетпесе немесе қысқалық қылса қандай қойылымның да екі-үш қайнауы кем, дүмбілез болып шықпай ма? Үш театр алма-кезек спектакль әзірлеуі үшін олардың әрқай­сысына он-он бес күн ғана уақыт берілетінін білдік. Бұл арада толыққанды туындыны сах­наға шығару еш мүмкін емес, деп қынжылады Т.Ахтанов театры­ның директоры Нұрлыбек Жұбатқан.

Кәсіби театрдың аты – кәсіби театр. Мұнда кәсіби шеберлік пен терең ізденістерге ғана жол ашық. Халықтық театрлар мен көркемөнерпаздық деңгейіндегі, таяз дүниелер мен дилетанттық кәсіби театрға қойылатын биік талғаммен еш үйлесе алмайды. Әрі еш сыйыса алмайды. Осы орайда, аталған өнер ұжымының кәсіби деңгейі мен актерлік ше­бер­лікті одан әрі көтеру ісі де өз кезегін күтіп тұрғандай әсер қалдырады. Журналистік зерттеу барысында тағы бір аңғарғанымыз Ахтанов театрында талантты да дарынды актерлер бар. Олардың бірқатарының атал­ған мамандық бойынша қызмет атқарып, өздеріне бекі­тілген тиісті рөлдерді сомдап жүргендеріне де біраз жыл­дардың жүзі ауыпты. Әйтсе де, олардың кәсіби деңгейін одан әрі тереңдету және қайтадан мамандандыру, сонымен бірге, актерлер құрамын арнайы оқу орнын бітірген жас мамандармен толықтыру төңірегінде түйт­кілдер кездеседі.

Кез келген театрдың көркем­дік деңгейі көтеріліп, бағы ашылуына режиссерлердің тигізетін ықпалы мол. Шынтуайтына келгенде қазіргі күні Ахтанов театрында оның шығармашылық тұрғыдан толыса түсуіне септі­гін тигізе алатын тың әрі соны шығармашылық шешімдер енгізіп, өнер ұжымына жаңа­шылдық лебі мен рухын сіңіре алатын білікті режиссердің бол­мауы да өнер ұжымының бұрынғы асқақ мәртебесін тұқыр­та түсетіндей әсер береді. Әрине, бұл арада біз біраз уақыт бас режиссер қызметін атқарған Мағзом Бақытжанов пен көрермен көңілінен шыққан, біраз сахналық туындылардың тұсауын кескен жас талантты режиссер Алмат Шариповтің еңбектерін жоққа шығарудан аулақпыз. Алайда, біз Ахтанов театрында болған күні таяу­да ғана қаламгер Мырзан Кен­жебайдың «Тілеу батыр» тарихи-драмасын сәтті сахналай білген А.Шарипов М.Әуезов атындағы Қазақ академиялық драма театрына ауысып кетіп бара жатқанын өз аузынан есті­дік. Мұндай жағдайда төрт құбы­ласы онсыз да тең бола алмай жүрген театрдың режиссурасы қандай болар екен деген ойда қалғанбыз. Өйткені, бас режиссер тұрмақ, қатардағы режиссері жоқ театрдың шығармашылық шырайы кіре қоюы екіталай емес пе? Ал спектакль қою үшін анда-санда өзге жақтан арнайы шақырылған режиссер қысыл-таяң жағдайдан тек уақытша шығып кетудің бір жолы мен амалы ғана екені тағы да аян.

Кез келген өнер ұжымының атағын асқақтатып, мәртебесін биік­тететін – қатардағы өнер өрендері. Егер олар өз уақытында тиісті атақтар мен мемлекеттік марапаттарға ие бола алмаса, рухы мен сағын сындырып алуы да ғажап емес. Бұл ретте Ахтанов театрында зейнет жасындағы «Құрмет» орденінің иегерлері Шалқия Бақытжанова мен Бақыт Айтовадан өзге тиісті атақ пен мемлекеттік мәртебеге ие болған бірде-бір актердің болмауы да оларды моральдық тұрғыдан ынталандыру ісі кенжелеу қалып қойғанын көрсетеді. Көзге түсіп жүрген актерлер мен театрдың өзге де мамандарын «Мәдениет саласының үздігі» төсбелгісіне ұсыну мәселесіне бұдан төрт жыл бұрын Нұрлыбек Жұбатқан театрға директор болып келгеннен кейін ғана қолға алыныпты.

Әлбетте, тақырыпқа шығарып отырғанымыздай бүгінгі ма­териа­лымыздың басты арқауы Т.Ахтанов атындағы Ақтөбе об­лыстық драма театрының бү­гінгі күні сапалы әрі көркемдік деңгейі жоғары сахналық қойы­­лымды шығару үшін тым тарлық етіп жүргені жөнінде еді ғой. Ендеше, бұған қатысты қандай түйін жасауға болады? Осы арада театр ұжымының мүшелері газет тілшісіне баяндап бергеніндей, төмендегідей жайтты шегініс ретінде айта кетудің орайы келіп тұрғандай. Осыдан тұп-тура жеті-сегіз жыл бұрын сол кездегі Мәдениет министрлігінің басы-қасында жүрген жетекші азаматтар мен облыс әкімі өңір орталығында бой көтеретін жаңа қазақ театры ғимаратының сызбалық жобасын театр ұжымына таныстырған екен. Театр директоры Нұрлыбек Жұбатқан осы жобаны біздің де көзімізге көрсетіп, қолымызға ұстатты.

Несін айтасыз, бұл жобаның сызба түріндегі сәні мен сәулетіне тіл жетпейді. Оны облыс орта­лы­ғындағы «Нұр-Ғасыр» меші­тінің маңынан тұрғызу белгі­ленген екен. Соған сәйкес теа­тр ғимаратында үш бірдей көрер­­мендер залын жасақтау жо­баланған. Тіпті, болашақта бой көтеретін өнер ордасының алғаш­қы қазығы қағылатын күн де айтылыпты. Мұны естіген­де, әрине, ақтөбелік театр майтал­мандарының қуанышында шек болмапты. Алайда, кейіннен оның іске аспай аяқсыз қалып қойғаны өкінішті-ақ. Мұның басты себебі неде деген сауалдың төркінін тануға талпына тұрсақ та, оған тұшымды жауап таба алмадық.

Ақтөбе еліміздің батыс өңі­ріндегі жыл сайын қанатын кеңге жайып келе жатқан болашағы мол қала. Қазір мұндағы тұрғындар саны жарты миллионнан асып түседі. Таяу және алыс келешекте агломерациялық даму сипатына сай тұрғындар санын миллионға жеткізу жөніндегі демографиялық бағдарламалар да бар. Осындай жағдайда қала­ның үш бұрышында үш театр ғимараты айнадай жарқырап халықтың рухани сұранысын қанағаттандырып жатса, қандай жарасымды. Әлемдік тіл қолда­нысында театрды қасиетті де киелі орын ретінде храмға теңеу үрдісі орныққан. Бұған қоса теа­тр жақсылыққа үндеп, жаманнан жирендіретін тәрбие орны. Өнеге ошағы. Келешегі кемел кентте мұндай олқылықтың орын алуы көңілге қона бермейді. Өзіңіз ойлап, ақыл таразысына салып көріңізші. Бір ғимаратта – үш театр. Мұндай көрініс өркенді өңірдің «бір кем дүниесі» болып қалып қоймаса игі. Сондықтан да, алдағы жылдарда Ақтөбеде жаңа қазақ театрының дербес ғимараты бой көтереді деп сенгіміз келеді.

Темір Құсайын,

«Егемен Қазақстан»

Ақтөбе облысы

Суретте: Т.Ахтанов театрының сыртқы көрінісі



СОҢҒЫ ЖАҢАЛЫҚТАР

21.09.2017

Абаев Қазақстан мен АҚШ президенттерінің телефонмен сөйлесуіне пікір білдірді

21.09.2017

Дәурен Абаев: ИЫҰ саммитінің мәртебесі ЕҚЫҰ саммитінен кем түспейді

21.09.2017

«Цифрлық Қазақстан» бағдарламасының маңызы зор - министр Абаев

21.09.2017

Ұлттық ұланның халықаралық турнирі басталды

21.09.2017

ОҚО-да ЭКСПО-2017 көрмесіне атсалысқан ерікті жастар марапатталды

21.09.2017

Астанада EXPO-2017 көрмесінің 16 «жасыл» жобасы іске асырылмақ

21.09.2017

«Kostanay Invest–2017» инвестициялық форумында 26  меморандумға қол қойылды

21.09.2017

Келер жылы мектеп бағдарламасына қоғам және дінтану сабағы енгізілуі мүмкін

21.09.2017

Қазақстанда қалайы өндіруге салық мөлшері азайтылмақ

21.09.2017

Біртанов МӘМС бойынша жиын өткізді

21.09.2017

Чемпиондар лигасының 2019 жылғы финалы Мадридте өтетін болды

21.09.2017

Жас журналистерге арналған жоба іске қосылды

21.09.2017

Студенттерге елордадағы хостелдерден жеңілдік ұсынылды

21.09.2017

«Zhangyru» корпоративтік оқыту» жобасына іріктеу басталды

21.09.2017

ЭКСПО-2017 Маңғыстау облысына қуатты серпін берді - Е.Тоғжанов

21.09.2017

Отбасылық еңбек өтілі 100 жылдан асқан ұстаздар марапатталды

21.09.2017

Құл-Мұхаммедтің төрағалығымен партиялық тыңдау өтті

21.09.2017

Мемхатшы әлеуметтік қамсыздандыру мәселесін талқылады

21.09.2017

Астана әуежайындағы автотұрақ бағасы арзандайды

21.09.2017

Сағынтаев экономика мәселелері жөніндегі Сараптама кеңесінің кезекті отырысын өткізді

ТАҒЫ ЖҮКТЕУ
КОЛУМНИСТЕР

Қайрат ӘБІЛДИНОВ, «Егемен Қазақстан»

Сапасыз білім сан соқтырады

Спортшылардың «спорттық ғұ­мы­ры» қамшының сабындай қыс­қа. Жұрттың бәрі Головкиндей отыз­дың жуан ортасында жай оғындай жар­қылдап жүрмейді. Жасы келіп, күш-қуаты кемігенде боксшы қолғабын, фут­­болшы бутсысын шегеге іледі. Иә,­­ талай жылғы серігімен қош ай­­­тыс­қан ардагер спортшының қай-­қайсысы болса да «Әрі қарай не­ істеймін?» деген тағдыршешті сұрақ­қа түбі бір маңдай тірейді. 

Анар ТӨЛЕУХАНҚЫЗЫ, «Егемен Қазақстан»

Өрелі өрен іздеймін

Халқымыз  «Ұлың өссе ұлық­ты­мен, қызың өссе қылықтымен ауылдас бол» деп бекер айтпаған. Өйткені, жа­ңа көктеп келе жатқан жас шыбық қа­тарына қарап бой түзейді, бір-бі­рінің ойын байытады немесе кері әсерімен қисық, қыңыр болып өсуіне де әсерін тигізеді. Қанатты сөз осындайларды көріп ой түйгеннен туса керек.

Ғалым ОМАРХАН, «Егемен Қазақстан»

Такси мен «тәбет»

Астанадағы автобустардың қыз­мет көрсету сапасы жайлы мақала шық­қан­нан кейін («Қоғамдық көлік және жолаушы мәдениеті», «Егемен Қазақ­стан», 7 қыркүйек, 2017 жыл) бірнеше оқырман хабарласып, «Так­сист болып бір-екі күн жұмыс істеп көріңізші, біраз мәселеге қанығар едіңіз» деп ой тастады. 

Жанат МОМЫНҚҰЛОВ, Сарапшы

Қазақстанның миссиясы айқын

Еліміздің сыртқы әлемдегі абы­рой-атағы мен халықаралық бе­делі жүзеге асырылып жатқан ірі­ бас­тамалар мен кең ауқымды іс-шаралардан көрініс тауып, өзі­нің тиісті бағасын алып отыр. 

Нәзира РАХМАНҚЫЗЫ, кинотанушы

Рухани айналымға түспеген фильмдер

Кино туралы сөз қозғалса, жұрттың назары әсіресе тарихи-биографиялық, комедиялық фильмдерге көбірек ауатыны белгілі. Қоғамдық пікір негізінен осы екеуінің айналасында өрбіп жатады. Қазіргі біздің жағдайы­мыз да дәл осындай. Оның себебі түсі­нік­ті ғой.  

Тағы да оқу

Пікірлер(0)

Пікір қосу