Кадрда − «күлмейтін» драматург

Тілінің тікені бар талант иесінің «Бөлтiрiк бөрiк астында», «Құдағи келiптi», «Қуырдақ дайын», «Өзiме де сол керек» сияқты комедиялары қандай еді?!  

Бүгінгі олжамыз – қа­зақ драматургия­сындағы қайталанбас тұлға Қалтай Мұхамеджановтың бұрын-соңды еш жерде жария­лан­баған суреті.

– Бұл суретті 1970 жылы түсіріппін. Бірақ оны еш жерге жариялауға ұсынбадым. Себебі, коме­диялық драматург Қалтай Мұхамеджанов ағамыздың екі қолын айқас­тырып тұн­жырап отырған суреті ешкімді қызықтырмас деп ойладым. Осы фотоға түс­кен кезде Қалтай ағамыз 42 жаста болатын. Ал мен 22 жаста едім. Қалтай ағаның қайталанбас сәті фотообъективке қалай ілінді? Сол 1970 жылы заңғар жазушы Шыңғыс Айтматовқа Лениндік сыйлық беріл­генде, Мәскеуден келе жат­қан жазушыны Қалтай аға­мыз Қызылорда стансасынан поездан түсіріп алып, Қызылордадағы оқыр­­мандарымен кездесу өткізді. Сол кездесуден қалған сурет осы, – дейді қызылордалық фототілші Болат Омарәлиев.

Болат ағамыз 1998 жылы Қалтай Мұхамеджанов 70 жасқа толғанда осы суретті 60+40 көлеммен үлкейтіп әдемі жақтауға салып, Қы­зылордаға келген сапарында сыйға тартқан.

– Ой, Қалтай ағамыз бұл суретке қатты қуанды. Негізі ол кісіні талай рет суретке түсірген едім.  Қай фотосына қарасам да,  үнемі күлкі үстінде жүреді. Ең болмаса езуіне күлкі үйіріліп тұрады, – дейді Болат Омарәлиев.

Енді мына қызықты қараңыз, 1998 иесіне сурет тапсырылғаннан кейін, бір-екі жыл өткесін соң, драматург фототілшіге жолығып қалып: «Болат-ау, сен біздің ауылдың бала­сы екенсің. Өзімнің інім екенсің, осы уақытқа дейін неге айтпай жүрсің? Қай­бір жылы сен берген суретті жоғалтып алдым. Қызылорда да кімнің үйін­де қалғанын білмей қал­дым. Мүмкіндігі болса сол су­ретті қайта жасап берші», дейтін көрінеді.

– Мен қуана келістім. Қалтай ағама осы суретті әне жасап берем, міне жасап берем деп жүргенде, ағамыз өмірден озды. Өкініштен ішім удай ашыды. Өкініп қалдым...

Айнаш Есали,

«Егемен Қазақстан»

Алматы

Суретті түсірген

Болат Омарәлиев