![Арманына жеткен жан](/media/2021/06/18/1595935201_02.jpg)
Елорда 20 жылдың ішінде қанатын кеңге жайды. Есілдің екі беті қайнаған тірлік. Оң жағалау ескі тарих, қазыналы шежіре болса, сол жағалау ертеңге ұмтылған, болашақтың бейнесі іспетті. Тіпті қала халқының тең жартысы сол жағалауды мекендейтіндей көрінеді кейде. Мұнда астаналықтар мен барлық қазақстандыққа жоғары деңгейде түрлі медициналық көмек көрсететін заманауи орталықтар көп орналасқан. Ұлттық нейрохирургия, Кардиология, Онкология, Ана мен бала, Республикалық диагностикалық орталық сынды клиникалар қатар түзегенімен, тұрғындарға арналған кәдуілгі қалалық емхана біреу ғана. Бұл – №9 қалалық емхана. Сондықтан да есігі бір жабылмайды, тіркелгендердің де саны көп, қаралушылар да бір толастамайды. Ал диагностика бөлімшесі пациенттердің диагнозын анықтауда қарапайым талдамалардан бастап, күрделі зерттеулер жүргізеді. Алма Саятқызы – осы жұмысты реттейтін, пациенттердің табанынан тозбауына мүдделі жан.
«Мамандығыма разы адаммын, әр сырқатқа көмектесіп, олардың алғысын алудан ләззат аламын. Қарағанды мединститутының 2-курсында оқып жүргенбіз. Перзентханаға практикаға барып, алғаш шарананың шыр еткен сәтін көргендегі толқынысым өмірі есімнен шыққан емес. Бала шар ете қалғанда бүкіл денем, жан-дүнием сөзбен жеткізе алмайтын керемет күйге енді. Міне, қуаныш, өмірге адам осылай келеді, ендеше мен гинеколог боламын деп шештім. Сол сәттен бастап мақсатты түрде арнайы акушерлік үйірмелерге барып, өзімді тек соған даярладым. Ал біз оқып жүрген уақытта жалпы емдеуден гөрі, арнайы мамандық, кәсіп иесі болуға қатаң талаптар қойылатын. Соның барлығынан өтіп, беске тапсырып, акушер-гинеколог атандым», дейді кейіпкеріміз.
Бірақ Алма Саятқызы Қарағандыда еңбек жолын бастап, өз жұмысын сүйетін, кәнігі маманға айналғанда Жезқазған қаласына қоныс аударыпты. Сондағы денсаулық сақтау басқармасындағылар «Бізде акушер-гинекологтер бар, ал қат маман – онкогинеколог» деп оны қиындығы мен алғысы мол жаңа салаға бағыттады.
«Бақытыма орай Нескен Асанқызы Бейсенбаева сынды тәжірибелі онкогинекологпен жұмыстас болдым. Сол кісіден көп дүние үйрендім. Бізде ол кездегі мединституттағы сабақ та, Қарағандыдағы қалалық перзетханадағы жұмыстағы орта да орыс тілді болатын. Ал Жезқазғанда өзгеше, мұнда мен қазақы қарым-қатынасқа, әріптеспен, пациенттермен қазақша сөйлеуге төселдім. Онкогинекологтің адам тіршілігін ұзартудағы жанкештілігін бастан кешіріп, 1988 жылдан бастап 2002 жылға дейін осы бағытта аянбай еңбек еттім. Өмірлік бір мектептен өттім десем болады. Облыс жабылғанда өзім бір кезде білім алған ордама келіп, студенттерге сабақ бердім. Қазір сол кезде алдымнан өткен жастар – білдей мамандар. Елордаға көшіп келген соң 2008 жылдан бастап Астана қаласында қоғамдық денсаулық саласына бағыт бұрып, қызметімді шыңдадым. Осы күнге дейін медицина саласындағы жалпы еңбек қызметім 35 жылды құрайды екен. 2016 жылы «Денсаулық сақтау ісіне қосқан үлесі үшін» медалімен марапатталдым», деді А.Саятқызы.
«Дәрігер болу үшін адамға ең бастысы не қажет, қандай қасиеттер болуы керек?» деген сауалға кейіпкеріміз: «Ең бірінші осы мамандыққа деген үлкен махаббат болу қажет. Сонымен қатар осы мамандықты таңдаған әр дәрігерде жауапкершілік, күйзеліске қарсы тұру, зейінділік, шыншылдық, әр науқасқа қатысты кәсіби дұрыс шешім қабылдау қабілеті болу керек. Кәсіби дұрыс шешімнің артында адам өмірі тұр. Жүз рет ойланып, мың рет толғанып, біліміңді жетілдіре жүріп, әр уақытта миыңның түкпіріндегі білімің мен тәжірибеңді басшылыққа алып, пациентке көмектесу керек. Ең бастысы осы шығар. Ал қазіргі жұмыстағы басты міндетім – бөлімнің тынысын дұрыс бағытта ұйымдастыру, дәрігер және науқас арасындағы шешілмеген мәселелердің шешімін табу әрі дәрігердің мүддесін қорғау, сонымен қатар әкімшілік тапсырмалардың уақтылы және нәтижелі орындалуын қадағалау» деп жауап берді.
Тәжірибелі дәрігер басшылығымен жұмыс істеп жатқан бөлімшедегі әр есіктің алды бос емес екен. Алайда таблода жанған нөмір бойынша кезегімен кіріп, кейде ойлы жүзбен, кейде алғысын айтып шығып жатқан пациенттерге қарап ойланады екенсің. Жабығып шыққандар жазылып кетсе, ал қуанып шыққандар қайта қаралып, емхана табалдырығын аттамаса дейсің.