Бұдан бір жыл бұрын Алматы облысы Қапал кентінде тұратын Еламан Нағымов есімді оқушы бала үй іргесіндегі бақшалық жерден жүзден астам көне тиындарды тауып алады. Сол күні 7-сыныпта оқитын жеткіншек ауладан жертөле қазып жатқан әкесіне көмектесіп жүрген еді. Бір кезде ол екі метр тереңдікке жеткен кезде шүберек қапшыққа кезігеді. Ішін ашып қараса, сары түсті көптеген тиындар шығады. Кейін ғалымдар олардың тарихи құндылықтары бар екенін мойындады.
Бұдан бір жыл бұрын Алматы облысы Қапал кентінде тұратын Еламан Нағымов есімді оқушы бала үй іргесіндегі бақшалық жерден жүзден астам көне тиындарды тауып алады. Сол күні 7-сыныпта оқитын жеткіншек ауладан жертөле қазып жатқан әкесіне көмектесіп жүрген еді. Бір кезде ол екі метр тереңдікке жеткен кезде шүберек қапшыққа кезігеді. Ішін ашып қараса, сары түсті көптеген тиындар шығады. Кейін ғалымдар олардың тарихи құндылықтары бар екенін мойындады.
Сол уақыттан бері Еламанның анасы Раушан Үсенова осы сирек кездесетін көне теңгелерді жергілікті жердегі Ақын Сара атындағы мұражайға сатуға әрекет жасап келеді екен. Бірақ мәдени ошақ пен қазына иелерінің арасындағы бағада келіспеушілік бұған кедергі келтіріп тұрған сияқты. Үй иелері тапқан олжаға 1 миллион теңге сұрайды. Ал облыстық мәдениет басқармасындағылар бұл бағаны тым жоғары деп есептейді.
«Мұражай әзірге біз айтқан бағаға сатып алуға келісім берген жоқ. Олар қайта-қайта бағаны төмендетуді өтінуде. Біз әзірге ойланып жүрміз. Шыны керек, тұрмысымыз төмен. Ал мектепке баратын ұлымыздың киімдері жүдеу, оқу құрал-жабдықтары жетіспейді. Оған қоса бала көптен бері велосипед әпер деп қыңқылдап жүр. Сондықтан біз өзіміз тапқан қазынаға осындай баға белгілеуге мәжбүрміз», – деп түсіндіреді баға себебін Раушан.
Қазіргі күндері екі жақтың саудасы келіспегенімен, көне теңгелер мұражайда сақтаулы тұрған көрінеді. Мамандардың пікірлері бойынша, оларды тереңірек зерттеу тарихтағы жаңа беттерді ашуға көмектесулері тиіс.
Мұрат АЙТҚОЖА.