Тынысты тарылтып, қос өкпені қыспаса екен...

Астанамыз жыл санап көркейіп келеді. Құрылыс енді Есілдің оң жағалауында молырақ жүргізілмекші. Дұрыс-ақ. Жер кең ғой, қаланың аумағы созылып, өсіріле берсін. Бірақ олай болмай ма деген күмән де көкейден кетпей жүр. Біздің «Егемен Қазақ­стан» газетінің кеңсесі ор­наласқан аудандағы Кене­сары, Сембинов, Абай кө­шелерінің бойындағы Хру­щев заманында тұрғы­зылған 2 қабатты үйлер бұзылып, қазір орындары босап жатыр. Жер кеңіп, тынысымыз ашылып қалды. Енді сол жерлерге ағаштар егіліп, гүлзарлар отырғызылып, адамдар демалатын орындар жасалса, тіпті, орынды болар еді. Спорттық алаңдар жасақталып, жұмыстан шаршап шыққанда бой жазатын жағдайлар жасалса, өзімізді әлемнің дамыған 30 елі тұрғындарының біріндей сезінер едік. Алайда, осы ауданда салынған бірнеше үй тұрғындарының көңілі күпті. Өйткені, екі қабат үйлерден босаған жерлерді әкімдік кәсіпкерлерге сатып, ал олар 16-18 қабатты қораптар тұрғызып, адам мен машина санын құ­мырс­қаның илеуіндей құ­жынатып жібермес пе екен деген күдік үнемі күш алуда. Коммуникациясы жетілген, инфрақұрылымы бар бұл жерлерден биік үйлер тұр­ғызу оңай. Құ­рылысы қым­батқа түс­пейді. Сон­дықтан, бір-біріне жал­ғастырып, биік үйлерді қап­татса... ты­нысың тарылып, өкпең қы­сылғанның көкесі сонда болады. Осыдан қорқамыз. Әлеуметтік бағдарлы экономика жасаймыз деген сертіміз бар еді, Үкімет соны ұмыта қойған жоқ шығар. Әуелі халықтың қамын ойлап, қандай жолмен болса да ақшаны күреп тапқысы келетіндердің адымын аштыра қоймас деген үмітіміз де жоқ емес... Жақсыбай САМРАТ, «Егемен Қазақстан» АСТАНА