Әдебиет • 12 Қыркүйек, 2018

Нұрғали Ораз. Ол

82 реткөрсетілді

Кемеге қанша жолаушы мінетіні, қай бағытпен жүретіні, қандай қалаларға тоқтайтыны – бәрі-бәрі өзге тілде айтылды.

Сол кезде Ол:

«Біздің тіліміз ұлы мұхитқа шығу үшін саяси айлақтың рұқ­сатын күтіп, қаңтарылып тұр­ған кеме тәрізді екен-ау», деп ойлады.

 

* * *

Ұшақ жерге қонған кезде жолаушылар ду қол шапалақтап қуанып жатты.

«Не үшін?.. – деген ой келді оған. –  Әрине, өмір үшін, тір­шілік үшін».

Өйткені жолаушылар осыдан бір апта бұрын көрші елде апатқа ұшыраған ұшақтың тағдырынан жақсы хабардар еді.

 

* * *

– Ой, сен кім боп кеткенсің?! – деді оған отыз жылдан бері көріспеген бір танысы таңдана қарап. – Кім боп кеткенсің?..

«Япыр-ай, сен мені осыдан он бес жыл бұрын көргеніңде ғой! «Оу, не боп кеткенсің?! Не боп?..» дейтін едің-ау!..» деп ойлады Ол.

 

* * *

1998 жылы Шымқалаға келген бір ірі шенеунік:

– Сіздер сырттан келген қо­нақтарға құрақ ұшып, жік-жаппар болуды қоймайды екенсіздер! – деп қабақ шытып еді.

Кім білсін, ол кісінікі де жөн шығар. Бірақ дәл сол күнгі сөзі орынсыздау көрінгені рас. Себебі Шымқалаға әлем әдебиетінің классигі Шыңғыс Айтматов қо­нақ болып келіп жатқан-ды...

Содан бері де талай жыл өтті арада. Ұлы жазушы да, әлгі шенеунік те мәңгілік сапарға аттанды.

«Әрбір жаңа ұрпаққа жазу­шының шығармалары жыл сайын қонақ болып келеді, – деп ойлады Ол. – Ал сіз, шенеунік мырза, бұл қалаға енді келе алмайсыз...».

 

* * *

«Адам баласы өзінің жан дүниесіне жіті үңілсе, жер бетіндегі секілді онда да биік таулар, өзен-көлдер, теңіздер мен мұхиттар бар екенін бағамдар еді. Сонымен бірге түпсіз терең шатқалдар, ұшы-қиыры жоқ шөлейт далалар мен апат аймақтары да көп екенін көріп, зәресі ұшар еді... – деп ойлады Ол. – Сондықтан да, оған зер салуға қорқып, әманда жеңіл жолды таңдауға құмбылмыз.

Бірақ бұл, шын мәнінде, өзіңді өзің танымай, өзгелерге құл болып өту емес пе?..».

 

Нұрғали ОРАЗ,

«Егемен Қазақстан»

Баннер
Соңғы жаңалықтар

Ұқсас жаңалықтар