![Шат-шәлекей интернет](/media/2024/01/19/risunok.webp)
Ілдекең интернет келмей тұрып есейіп, ержеткеніне өкінсе де, баласының бағы жанып, заманы соған тура келгеніне тәубе дейді.
Әсіресе докторлық диссертациясына керек мағлұматтарды бүге-шігесіне дейін тауып берген баласына дән риза... Керегіңді айта қал, іздеп із кеседі де, әп сәтте алдыңа тастайды.
Ілдекең баласы тауып берген мағлұмат атаулыны қиыстырып:
– Атыңнан да, затыңнан да айналдым интернет... Сен болмағанда архив кезіп жүнжіп бітер едім-ау! – деп риза кейіпте күбірлеп отыр еді, аяқасты бойжеткен қызы:
– Әке, мені алып қашып кетті! – деп жайсыздау хабарды дүңк еткізгені.
Ілдекең «Бағың ашылсын!» дей жаздап барып, «алып қашқан» деген сөзді қолапайсыздау көрді де: «Қазір, қызым, хабарласамын», деп тоқтау айтып, болашақ құданың аты-жөнін сұрап алды да, баласына:
– Мына кісі жөніндегі бар мағлұматты тездетіп тап! – деп болашақ құданың аты-жөнін алдына тастады.
Интернет із кесіп: «Күзетші. Кейінгі әйелімен пәтер жалдап тұрады. Бұрындары істі болып сотталған...» деген мәндегі мағлұмат берген бойда Ілдекең қызына:
– Құртамын! О заман да бұ заман, алып қашты деген не сұмдық! Келісім берме! Барамын да көздеріне көк шыбын үймелетемін, түрмеге тоғытамын! – деп тоқ етерін айтып жұлқына жолға шықты.
Орта жолдан асқанда баласы хабарласып:
– Әке, бағанағы мағлұмат басқаша болып тұр, интернет қателесіпті. Құдаңыз шенеунік екен. Баршылықтың иесі. Интернет болашақ құдаңыздың зәулім коттедж алдында түскен суретін де көрсетіп тұр, – демесі бар ма.
Біреу Ілдекеңнің үстінен мұздай су құйып жібергендей болды.
Көлігін кідіртіп, ақылға келе сабасына түсіп:
– Қызым, әкеңді тыңдасаң келісіміңді бер. «Өз еркіммен келдім» деп қолхатыңды жаз. Барған жеріңде бағың ашылсын, – деп тоқ етерін айтып кері қайтты.
Аулаға енгені сол, баласы қолында ноутбугі:
– Әке, әпкемнен болашақ құдаңыздың аты-жөнімен қоса туған жылын сұрап алып интернеттен қайта іздеп көріп едім, фамилиялары бірдей болып шығып, анығы – болашақ құдаңыз бағанағы басындағы кісінің нақ өзі екен, – демесі бар ма...
Ілдекеңнің үстінен біреу тағы да мұздай су құйып жібергендей болды. Көзі қарауытып, аяғы тәлтіректеп:
– Атаңа нәлет, шат-шәлекей интернет! Түбімізге жеттің, жеткізбей желке қидырдың! Бәрінен де қызымның қолхат беріп қойғанын айтсаңшы! – деп табалдырыққа құлап сұлқ түсті...
Берік САДЫР