Қоғам • 14 Мамыр, 2021

Балаға мейірін төккен полицей

14 рет көрсетілді

Қазіргі кезде қараусыз қалған балалардың тағдыры қоғамдағы өзекті мәселеге айналып отыр. Ата-ананың жан жылуын сезінбей, мейірімін көрмей өсіп жатқан балдырған көп. Бірақ қайырымды жандардың көмегімен жетімдіктің тақсіретін білмей өсіп жатқан жеткіншектер де бар.

Мәселен, Жамбыл облыс­тық Поли­ция департаментінде ерекше тапсырмалар жөніндегі аға инспектор болып істейтін Диляфруз Кенжеханова өзі­нің бес баласының үстіне ата-ана қам­қорлығынсыз қалған төрт баланы қосып асырап алған екен. Әрине, бүгінде өзгенің баласын бауырына баспақ түгіл, өз баласынан бе­зіп жатқандар да жетерлік. Бірақ Диляфруз сияқты қайы­рымды жандар аз да болса же­тімдердің көз жасының құрғап, көңілінің өсуіне себепкер болып жүр.

«2019 жылы Тараз қала­сындағы №55 мектепте білім са­ласына жауап­ты мамандармен бірге «Мектепке жол» акция­сын өткіздік. Комис­сияның құрамында мен де бар едім. Мектепке баратын құ­­жат­тары жоқ балалар мен азаматтық ал­маған ата-аналарды сол акция кезінде көптеп жолықтырдық. Акция барысында бір қария үш рет келіп көмек сұрады. Ол кісінің бірнеше рет келгенін байқап, қандай мәселені шеше алмай жүргенін өзінен сұрап білдім. Сөйтсек, үйінде кәме­летке толмаған төрт бала бар екен. Шешелері төрт баланы бірдей қарияға тастап, өзі із-түзсіз кеткен. Оған іздеу жа­рия­­ланғанымен, нәтиже болмады. Балалар мектепке баратын жасқа келгенімен,  құ­жаттары жоқ екен. Біз қа­рия­­ның көңілін жайландырып, үйіне қайтардық», дейді Диляфруз Кенжеханова. Содан кешке қарай бір топ комиссия мүшесі бейтаныс қария беріп кеткен мекенжайға барады. Балалардың нашар жағ­дайын көреді. «Қасымызда қам­қоршылар кеңесінің өкі­лі жүрген. Ол дереу жет­кін­шектерді Балалар үйіне жө­нел­ту керек деген шешім шығарып, тиісті акт жасады. Мұны естіген әлгі қария жылап жіберді. «Көмектесем де­ген уәделеріңіз қайда? Ба­лалар үйіне тапсыруды мен білмей отыр дейсіздер ме?», деп ренжіді. Заңға сәйкес балалардың ешбір туысқаны болмағандықтан, олар мем­лекеттік мекемеге берілуі керек болатын немесе асырап алатын қамқоршы табу керек еді», дейді ол. Ақыры Диляфруз Кен­жеханова әлгі балаларды патронаттық тәрбиеге алуға ше­шім қабылдайды.

«Әлі күнге дейін олардың анасын іздеп жатырмыз. Оны табу үшін қолдан келгеннің бәрін жасаймын. Бір жағынан бес баланың анасы ретінде бейкүнә сәбилердің тағдырына бейжай қарай алмадым. Ал екінші жағынан, бұл менің жұмысыммен тығыз байланыс­ты шаруа еді. Сондықтан да отбасымның келісімін алған соң, балалар мен қарияны өз үйімізге көшіріп алдық. Менің де Диана деген қызым бар. Сон­дықтан болар, қызыммен ат­тас бес жасар балдырғанды тағ­­дырдың қатал сынына қа­рия­­мен бірге қалдыруға арым жібермеді. Биыл бірге тұрып жатқанымызға үш жыл болады. Жиырма жылдан бері ішкі істер саласында қыз­мет атқарып келемін. Жұ­мысым ауыр болса да, бала­лар­ды қам­қорлықтан кенде қалдыр­ған жоқ­пын деп ойлаймын», дей­ді ол.

Диляфруз Кенжеханова әуелі әріптес­теріне бұл әрекеті туралы ештеңе айтпапты. Бірақ кейіннен осы бір сауапты іс туралы білген әріптестері ша­маларының келге­нінше көмек беріп, қолдау көр­сетіпті. Тіпті демеушілер де та­­­былып, қашықтан оқыту ке­­зінде балаларға компьютер мен принтер сыйлапты. Бұл күнде тоғыз бала бір ша­­ңырақтың ас­тында тату-тәт­ті өмір сүріп жатыр. «Ба­ла­ның бәрін перзентім деп қа­­былдайтын адамдар көп бол­­са, елімізде жетімдер үйі де қал­майтын еді», дейді көп­балалы ана. Шынында да, қо­ғамда Диляфруз сияқты жү­регі мейірімге толы жандар көп­ болса, ешқандай бала тірі же­­тім­­діктің тақсіретін тартпас еді...

 

Жамбыл облысы

 

Соңғы жаңалықтар

Доллар қайтадан қымбаттады

Қаржы • Бүгін, 15:00

Ұқсас жаңалықтар