Қамқорлыққа кенеліп еді

Әкеміз де, анамыз да келісті адамдар еді. Әкеміз сұрапыл соғысты бастан өткерген майдангер болатын. Анамыз жұ­мыс талғамады. Қой­ды да, ешкіні де қырқып, түйені де күзейтін. Мал­дың терісін өңдеді. Жүн­ді түрлі бояумен бояп, алаша тоқуға жіп иіретін, ұлт­тық ою-өр­нек­тер са­лынған теке­мет басатын. Соғыс жыл­дарында сауын­шы болып жұ­мыс істеген. Әлі есімде, біздің бақшалық жеріміз бар болатын. Анамыз көктем шығысымен сол жерді үнемі баптап, қауын мен қарбызды молынан егетін. Жаз бойы дастарқанымыздан қауын мен қарбыз, өзге де бақша дақылдары мен көкөніс түрлері, қаймақ пен май, ірімшік пен сүзбе, айран секілді табиғи құнарлы та­ғамдар бір үзілмейтін. 1986 жылы ата-анамыз Алматы қа­ласына көшті. Зина жеңгемізбен бірге институттан соң Алматыда тұ­рақтап қалған. Ағамыздың отбасында Мырзада мен Мадина есімді екі кішкентай өсіп жатқан. Ата-анамыз ұлына бір табан жақындағанды жөн көріп, еңбек демалысына келген апа-жездеміз Дария мен Ғабдрашидпен бірге Ал­ма­тыға жол тартты. Ол кезде Алматыда пә­тер алу қиын еді. Қа­ла­ға тір­келу де оңай соқ­пайтын. Әкеміз Ұлы Отан со­ғысының мүге­де­гі, анамыз 11 құр­сақ кө­теріп, 9 баланы тәрбиелеп, өсір­­ген «Ардақты Ана» еді. Ана­мыз сол кезде­гі Ми­нистрлер Кеңесі­нің Төра­­ғасы Нұрсұлтан Назар­баевқа хат жазып, көмек сұ­рап­ты. Нұрсұлтан Әбішұлы ана­мыз­­ды арнайы қабылдап, «Еш уайымдамаңыз, бәрі де дұрыс болады» депті. Арада біраз уақыт өткенде ата-анамызға жаңа пәтердің ордерін әкеліп беріпті. Анам: «Үлкенді сыйлайтын, алдына барған адамды тыңдай білетін парасатты жан екен», дегенді ұдайы айтып отыратын. Баспана алуына көмектескені үшін алғысын біл­ді­руге қабыл­дауына барғанда ана­мыз болашақ Президентке: «Елің­нің болашағы үшін атқарар қыз­метің жемісті болсын, айналайын!» деп ақ батасын беріпті. Кейін 1998 жылы Президент сайлауы кезінде Нұр­сұлтан Әбішұлының кандидатурасын қолдап, жеңіске жетуін тілеп отырды. Президент сай­лауынан соң арнайы құттықтау жеделхатын жіберді. Анамыз секіл­ді ақпейілді жандардың тілегі қабыл болған шығар, Нұрсұлтан Назарбаев Тәу­­ел­сіз елімізді әлемге танытып келеді. Сол пәтерінде «Зингер» мәши­не­сімен көздің жауын алардай әсем бұйымдар тігуін жалғастырды. Әр күн сайын көйлек, ұлттық на­қыш­тармен көмкерілген қамзол, өзге де заттар тігетін еді. Оның ұзын саны 365-ті құрады. Бұл күндері әкеміз де, анамыз да өмірден өтті. Егер тірі болса, биыл әкеміз 104 жасқа, анамыз 100 жасқа толар еді. Алайда, олар бұл жас­қа жете алған жоқ. Әкеміз бен ана­мыз­дың аялы алақанының жылуын әлі де сағынамыз. Біз үшін қиындық­қа төзіп, бар мейірімін төгіп, «Ай­налайын, аман жүр» деген бір ауыз жылы сөзі жүрек түкпірінде жат­та­лып қалды. Бүгінде әке-шешеміздің ұл-қыздарынан 24 немере, 48 шө­бере өрбіді. Міне, сол ұрпағы өмірді жалғастырып жатыр. Бейбіт КӨЗБОЛ-САБЫРОВА. Атырау облысы.