Мөлдір әлем

Мүсіркеп СЕЙДАХМЕТ 1955 жылы Қарағанды облысындағы Ұлытау ауданының Шеңбер кеңшарында туған. Еңбек жолын Ақтоғай аудандық «Арқа еңбеккері» газетінде тілші болып бастаған. «Қанатқақты», «Ақжарма», «Аһ, дариға» атты кітаптардың авторы. Шағыл Белес белең бұлтиған бөтегелі, Боз бойымен басады бетегені. Бұйраланған баурайда боз баялыш, Бауыр басқан бұлдырық бөденені. Жаздың жүзі жайдары жылдағыдан, Жылдағыдан жүгірген жылға жылдам. Жасарыпты жыңғыл да желек жайып, Жапырағын жоқтамай жылдар жұлған. Шайыр-шымшық шарықтап шырылдайды, Шабдар-шағыр шыбжыңдап шыбындайды. Шырайланып шағыл да, шұрайланып, Шуақты жыр шабытың шыжымдайды. Сағым Шайланып шымқай шағылды бел-қыр, Айналып сұлу сағымды жел жүр. Шығарды шаңын сайын даланың, Шалдуар құйын, қағынды келгір. Ұшында көздің жырақтау қалған, Аумайды шөккен қырат-тау нардан. Тербеген жанды әсем бір әуен, Сылдыр да сыбдыр бұлақ-бау салған. Далиып дала бусаған дел-сал, Шағырмақ шуақ жусаған ен сал. Қайдасың, өлең, асау, арынды, Арғымақ, ақ боз музаға ер сал. Музаға ер сал арынды өлең, Аяма бүгін барыңды менен. Құлазып көңіл, жабырқап жаным, Тірліктен керең тарылды өрем, тарылды өрем. Қынатас Алқара көк, сұлу сеңсең бөрікті, Пай-пай, неткен қыз-табиғат көрікті. Сыңғыр-сыңғыр бала-бұлақ асыр сап, Оятады бойда бұла желікті. Қыз-табиғат неткен сұлу келісті, Уылжыған жұпар аңқып жер үсті. Қайың-терек, өрге өрлеп қарағай, Жасыл арша қымтап апты еңісті. Қызыл-жасыл қына тасты көмкеріп, Бүлдіргені алау-от боп өртеніп. Қолаттарда қияқ пен ши ұйысып, Көк шалғынмен жайқалып тұр өлкелік. Өртеніп! Шық Дөдеге тасты дестелеп, Құдірет қалай тау етті. Бөдене көңіл кестелеп, Көбелек өлең сау етті. Бетеге белге жабысып, Сағыммен сұлу ойнайды. Қыр-дала көкпен қабысып, Шағылды шуақ бойлайды. Ебіл де себіл еңіреп, Шалғынға шашақ шық тамды. Көгілдір көйлек төңірек, Шарайна көлге сұқтанды. Тобылғы түлеп, түрленіп, Тусырап жатты сайын қыр. Бүлдірген белдер бүрленіп, Бозторғай төкті қайым жыр. Көк пүліш салып астарға, Ызылған беткей сырмақтай. Шарықтап көңіл аспанға, Қағады қанат тұрлатпай. Шарбы бұлт Желегі желдің желкілдеп, Серілік құрды қыр асып. Жансебіл жантақ желпілдеп, Өліммен жатыр ырғасып. Ұшарын қаңбақ жел біліп, Секіріп түсті, бір ыршып. Сым шегін шертті шер іліп, Жылауық желі ыңырсып. Шарбы бұлт сынды шарана, Шарасыз көкте шұбайды. Бегазы байсал шал ана, Шау тартып қалған сыңайлы. Толқынды толқын қуалап, Тебісіп жатыр жағада. Бақсы-жел тағы дуалап, Зікірін салды далада. Шегелеп жаздың табытын, Күз жылап, көміп жерледі. Шақырар базда шабытын, Тәңірдің мезгіл – ермегі. Мүсіркеп СЕЙДАХМЕТ. Қарағанды облысы, Ақтоғай ауданы, Ақтоғай ауылы.