«Біз бұл жеңісті ұзақ күттік»

Боксшы Данияр Елеусінов Қазақстан боксшыларының сонау 1996 жылы Атлантада бас­тал­ған даңқты жолдарын Рио рингінде лайықты жалғастыра білді. Сөйтіп, республика был­ғары қолғап шеберлерінің Олим­­пиадада алтын жүлде алу дәс­түрі қатарынан алтыншы рет қай­талануын қамтамасыз етіп берді. Бұған қоса, ол 2004 жылы Афина Ойындарында негізі қалан­­ған орта салмақтағы, яғни 69 кило­ға дейінгі дәрежедегі алтын медаль­ді қазақ боксшысы жеңіп алуы үр­дісін қатарынан төртінші рет жалғастыра білді. Бұдан екі күн бұрын Рио-де-Жанейродан Астана халықаралық аэропортына келіп қонған ұшақтан түскендерді күтушілердің арасында Даниярдың туған-туыстары да көп болды. «Мен оның жеңіске жеткеніне өте қуаныштымын. Ол үшін қатты қобалжыдым. Ал басынан жарақат алып қалғанын көргенімде құлап қала жаздадым. Бірақ бәрінің жақсы болып біткеніне қатты қуандым», – деді бокс­­шының жұбайы әуежай басын­да. Жанкүйер қауым Данияр Елеусіновтің жартылай финалда франциялық Сулейман Сиссо­ко­мен шайқасының бірінші раундында басынан жарақат алып қалғанын жақсы білсе керек. Сон­дықтан, дәрігерлердің ұйға­рымы­мен жек­пе-жек тоқта­тылды. Осы кезге дейін ол қар­сыла­­сын ұтып тұр еді. Сондықтан, төреші­лер жеңісті бір ауыздан біздің құра­маның капитанына берді. Финалдық айқаста Данияр Елеусінов өзбекстандық Шахрам Гиясовпен қолғап түйістіріп, өзінің одан күшті екенін танытты. Осылайша, алтын медальдің иегері атанды. Риоға чемпионмен бірге оның әрі әкесі, әрі жат­тықтырушысы Марат Елеусінов те барған болатын. – Мен өзімнің бастан кешкен сезімімді сөзбен айтып жеткізе алмаймын, – деді бақыттан жүзі бал-бұл жанған ол ұшақтан түскеннен кейін. – Біз бұл жеңіске ұзақ жолдармен жүріп жеттік. Ақырында бәрі қайырлы аяқталды. Осы жолда бізге ұдайы қолдау көр­сетіп, сенім білдіріп келген жан­күйерлердің бәріне мың да бір рахмет. Бізге қазір хабарласып жатқандар көп. Олардың арасында таныс емес кісілер де жетер­лік. Бірі телефон арқылы лебіз­дерін білдіріп жатса, екінші біреулері хабарлама жолдап қоя­ды. Осының бәрі тілектестік. Осын­дай ниет­тес адам­дардың көптігі бізді қуантады.  Руслан ИГІЛІК