Әне, анау кісіге қараңызшы; білімді, ақылды, ауқатты. Бір сөзбен айтқанда, ешкімге күні түсіп тұрған жоқ. Бірақ, барын салып, мерейтой иесін өтірік мақтап жатыр.
Не үшін?..
Дастарқаны үшін бе? Жоқ. Қорыққандықтан ба? Құдай сақтасын. Сыйлағандықтан ба...
Міне, гәп сонда. Себебі сіз әлгі «Не үшін?» деген сұрақты төтесінен қоя қалсаңыз, оның қысылып, қызарақтап, бір-екі ауыз әзілмен құтылу үшін ұмтылатын жағалауы да осы.
Әйтпесе, оның қандай жолмен байығанын, қайтіп карьера жасағанын, кімдердің жолын кескенін, кімдер арқылы көтерілгенін, қысқасы, бәрін, бәрін біледі. Тіпті үйіне оралған соң, оны мақтаған аузын шайып, арқасынан қаққан қолын сабындап жуып тастауы да мүмкін.
Бірақ, қайтесіз... Тіршілік «заңы» солай. Қарым-қатынас соған бейімделген. Шындық байғұс іште бұйығып қала береді. Ал өтірік көше кезіп, серуендеп, қонаққа барып, той тойлап, шарап ішіп, сайран салып жүре береді...
Нұрғали Ораз,
«Егемен Қазақстан»
