Үнді шайының иісі

Ертеректе қазіргідей аста-төк дәрі-дәрмектер бола қоймайтын. Оны үлкендер жағы керексіне де бермейтін. Бас ауырса, бастың сақинасы ұстаса, көзге жел тисе ешқайда да жүгіріп жатпайтын. Торқалтаға қол салып шайын шығаратын. Оның қандай шай екенін бала екеш балаға дейін білетін. Өйткені оның иісі бұрқырап тұратын.

Егемен Қазақстан
12.12.2017 17820

Бұрындары қағаз шай болған. Сол қағазында суреті жүрер еді. Соның қастерлісі пілдің суреті бар шай болатын. Оны үнді шайы деуші еді. Иісі қандай еді жарықтықтың. Алты қырдың астында тұрып иісін жазбай тануға болатын.

Соны үлкендер жағы дәрі ретінде ішуші еді-ау. Қаладан келген баланың ата-анасына алған базарлығының қадірлісі осы үнді шайы еді дегенге кім сенер?!

Ақселеу ағам да сол үнді шайы секілді еді.

Қазақылығы барынша бұрқырап тұратын.

***

Әкей жамбасы қара жерге тигенше намазын қаза қылған жоқ. Дұға батасын айтқанда міндетті түрде:

– Асанқайғы бабамыздың қайғысынан сақтасын, – деп отыратын.

***

Ақадырдан қоңырау шалды. Өмір Кәріп ағамыз. Ақаңның емшектесі. Ол кісі бостекі қоңырау шалмайды.

– Ақаңа барып қайт. Мемлекеттік сыйлыққа ұсынылып жатыр ғой. Ел сөзін жеткіз, – деп телефон құлағын қоя салды.

Бұл 2004-тің қарашасы еді.

Жүрегім шым ете қалды. Кещелігімді тұқыртып айтқанда не айтқысы келді екен деп қоям. Ішім бір пәлені сезетін сияқты. Соны ішімнен айтам. Өтпей қалуы мүмкін ғой деп.

Ахаңмен хабарластым.

– Бүгін келсең де бейілмін , – деп қояды.

Астана бізге сүйкеніп тұр емес пе, түс әлетінде-ақ жетіп бардым. Ақаң жұмыста екен.

– Аудиторияда отырып шер тарқата алмаспыз, кешкі жетіде үйде бол, – деп ол кісі де телефон құлағын қоя салды.

Таксимен келе жатып, жол апатына ұшырап, үйге түнгі онға қарай барайын.

– Жеті деп едім ғой…

Зілсіз айтты.

Жөнімді айтып едім, аунап түсті.

– Нағашыңды қарсы ал, Мәди, – деп немересін шақырды.

Ағам төрге бастады. Дастарқан қайысып тұр. Қонақ шақырған екен ғой, кісілері қайда екен деп қоям. Содан дастарқан басында төртеуіміз отырмыз. Ақаң, Орал жеңгей, Мәди және мен.

– Ақселеу айта береді дейсіңдер ғой. Менің де бір өнерімді көріңдер. Мынаның бәрі менің қолымнан шығып отыр. Шай мен қантты базардан алдырдым…

Аузыма сөз түссе, кәне?! Атығайша турас, қарауылша турас деп ет тураудың екі түрін көрсетті. Мен де қалыс қалмай, бас ұстаудың Машай түрін көрсеттім.

Бас ұстағандықтан бата бердім. Соңғысын қайтып қайталатты:

– Қорқыттың бебеуінен, Асанқайғының қайғысынан сақтасын, – дедім.

– Бой жазайық , – деп Ақаң өз бөлмесіне бастады.

Толып жатқан бумаларымен таныстырды.

Соның екеуін ерекшелеп алдыма қойды. Тарихи тұлғаларымыздың, оның ішінде батырларымыздың, би-шешендеріміздің, болыстарымыздың қайда жерленгендері жөніндегі деректер алдымнан жамырап қоя берсін. Ішінде бірқатар мазарлар мен бейіттердің, атбесіктердің, тақыттардың фотосуреттері тізбеленіпті.

– Ел ішінде жүрсің ғой. Жинақтауға атсалысқын, – деді.

Мен сол жерде-ақ біраз тарихи тұлғалардың жербесіктері жөнінде айтып бердім. Кейін фотосуреттерін де жібердім.

Әңгімеміздің арнасы біртіндеп күйге қарай аунаған.

– Мына ғажапты қараңыз! ХІХ ғасыр, қазақтың рухани мәдениеті ХІХ ғасырдағыдай биікке ешқашан көтеріліп көрген жоқ, әлі де көтеріле алмай келеді, егер қазірде ұлттық бір төл тумамыз туындап жатса, ол сол мұрамыздың екпіні, жалғасы ғана. ХІХ ғасыр ол – Абай, Махамбет, шешендер, жыраулар. ХІХ ғасыр ол – Ақан, Біржан, Мұхиттар. ХІХ ғасыр ол – Құрманғазы, Тәттімбет, Дәулеткерей, Ықылас, Қазанғаптар. Мың жылдық тарихы бар сәулет өнеріміз қайта жаңғырды. Қолөнеріміз Еуропа мұражайларының сәнін кіргізді. Саяси, әскери рухымыз шырқар шегіне жетіп жығылды. Ол – Исатай-Махамбет көтерілісі, ол – Кенесары көтерілісі. Мұндай азаттық үшін тегеурінді көтеріліс әлем халықтарының тарихында сирек болды. Осының барлығы ХІХ ғасыр қазақтың алтын ғасыры деуге дес береді. Сол алтын ғасырымыздың рухани алтын діңгегі ол – күй өнері.

Мен бұл тақырыпқа кездейсоқ келген жоқпын. Мен күйшілер отанында дүниеге келдім. Мені тудырған топырақ ол – Тәттімбет, Дайрабай, Ықылас, Сайдалы сары Тоқа, Қыздарбек, Бәубек, Сембек, Итаяқ, Абдолла, Әбікен… біздің ауылдың шалдары ең нашары деп менсінбей отыратыны Мағауия. Сол Мағауияңыз ұлы күйші болатын…

Осы жерге келгенде Ахаң әңгімесін кілт үзіп Әшімтайдың мұрасы жөнінде сұрағаны. Әкемнің інісі Қасымжан ағатайым «Қоңырқазды» қоңырлатқанда ішімізден тынып отыратынбыз-ды. Ағатайым айтар еді:

– Мұнда жалғыз қаздың ғана қаңқылы бар, – деп.

Біз сол дыбысты ажырата алмай жатар едік.

– Болса болар, жамыраған қаңқыл шалынбайды. Түптің түбінде, осы қосбасарлардың табиғатын сен ашып беретін шығарсың. Менің күй қабылдауым классикалық канон. Сенікі атымен кері. Атавизмдік канон. Сенің Арқа қосбасарлары жөніндегі пайымың бәрімізді де ойландырады. Сен күйдің табиғатын ашсам деп талпынасың, мен тарихын қаузап келемін.

Халқымыздың арғы-бергі ғасырдағы осынау күй өнерін тарих қойнауынан алып шығып, ел кәдесіне жарату менің маңдайыма жазылған екен. Бұл бір ғана музыкатанушылық кітабы емес. Онда соңғы екі жарым мың жыл ішіндегі Еуразия көшпелілерінің тарихы, этнографиясы, фольклоры қамтылған. Ғұмырымның жиырма бес-отыз жылын осыған арнадым. Бірақ, еш өкінбеймін. Сол еңбегім үлкен сыйлыққа ұсынылып жатыр. Алса – нұр үстіне нұр, жазатайым еленбей жатса – оған да өкінбеймін. Өкінбейтінім – осы кітаптың соңғы қазақ қалғанша өлмейтініне сенімдімін. Кітабымның күй өнерін парықтай білетін қазақ баласының қолынан түспейтініне сенімдімін. Төрехан шырақ, бұл сенің аузыңнан шығатын сөз еді, соны сен маған айтқыздың-ау…

Ахаңның бұл сөзін мен де ішімнен айтып отырғанмын.

Ахаңмен бұл бірінші кездесуім емес. Кездескен сайын өсіп, кемелденіп қайтамын.

Ақадырда, айтып отырған Өмір ағамыздың үйінде дастарқандас болғанымыз бар. Ахаңның қажылық сапарына барып келген кезі. Сондағы әңгімеміз есімнен кетер емес.

– Әлі шекарамыз қайсы деген заман да туады. Сорақылығымыз сол сауалды өзімізге емес басқаларға қоятын боламыз. Біздің шекарамызды басқалар белгілейтін болады. Сенің әкең айтып отырған Асанқайғының қайғысы сол.  Асан бабамыз сондай күн туатынын білген. Білгендіктен де желмаясына мініп қазағының жерін түгендеп кеткен. Шекарамызды айқындап берген. Сол Асан бабамыздың сөзін біз айта алар ма екенбіз?!.

Ахаң қандай данышпан еді?! Айтпақ тұрсын буған аузымыздан жаңылмай тұрмыз ғой.

Асан бабамыз бен Ахаңды шендестіргеніміз жараса қоймас. Дегенмен мынаны айтуымыз керек болады. Жерімізді Асан баба түгендеп берсе, елімізді Ақселеу аға түгендеп беріп отыр. Түгендегені сол, ол қазағына домбырасын қайырып берді. Ал қазақ деген – домбыра…

Менде де бір уайым бар. Қазақсыз Қазақия деген. Ахаңның уайымы ғой.

***

Бүгінде өзіміз де намазға жығылғанбыз. Біз де дұға батасын қайыратын болғанбыз. Міндетті түрде:

– Асанқайғы бабамыздың қайғысынан сақтасын,– деп отырамыз,– Ақселеу ағамыздың қайғысынан сақтасын,– деп қосып айтамыз.

***

Бүгінде қағаз шай жоқ.

Пілдің суреті де ізім-қайым жоғалды.

Алайда үнді шайы қалды.

«ЭКСПО»-ға алғашқылардың бірі болып ұмтылдым. Үнді павильонында болдым.

Удай бағасына қарамастан шайдың үш-төрт келісін алғам.

Үйдегілерді қуантайын деп базарлығымды ашайын. Ел лап қойды. Ал мен болсам көзіммен жер шұқылап кеттім. Өйткені шайдың иісі жоқ еді. Жер-көкті алып кететін жұпар иісі...

Сол шайымыз әлі бар. Шөл басатын сусын ретінде ішіп жатырмыз.

Ақаң да келместер көшіне ілескен.

Артында қаншама ізбасарлары қалды. Алайда олардан қазақылық иісі шықпақ  тұрсын Ақаңнан тозаң да тұрмапты-ау...

Құныкеңнің шақшасы еді деп ұстайтын шақшасы қандай еді-ау...

Оясына насыбай салып атып, түкірінбейтіні де бір тұрпат еді-ау...

Домбыранының шегін босатып былпылдататыны қандай-еді-ау...

Біздің ауылдың шалдары былай деп бастаушы еді деп сөз саптайтыны қалай еді-ау...

***

Ақселеуді бағалай алмай жатырмыз-ау әлі...

Бұйыртқанымыз Жаңаарқадан бір төмпешік қана...

Төрехан МАЙБАС,

этнограф-жазушы

ҚАРАҒАНДЫ

СОҢҒЫ ЖАҢАЛЫҚТАР

20.07.2018

МҰЗ ҮСТІНДЕГІ ШОҚ ЖҰЛДЫЗ...(ДЕНИС ТЕНГЕ АРНАЛАДЫ)

20.07.2018

Қоғамдық даму вице-министрі тағайындалды

20.07.2018

Үкімет басшысы Бәсекеге қабілеттілік жөніндегі сараптама кеңесінің отырысын өткізді

20.07.2018

Шымбұлақта ІІІ Халықаралық тау және спорт фестивалі басталды

20.07.2018

Әлемдегі ең ауқатты командалар қайсы?

20.07.2018

Мектеп түлектері ауылдастарына ойын алаңын сыйға тартты

20.07.2018

Токио Олимпиадасының бағдарламасы бекітілді

20.07.2018

Астанада «Ұлы Дала рухы» фестивалі аясында іріктеу сындары жалғасады

20.07.2018

Елбасы Денис Теннің қазасын қатты күйзеліспен қабылдаған

20.07.2018

Семейде  «Күміс сиқыры» атты  көрме ашылды

20.07.2018

Бердібек Сапарбаев мәжіліс депутаттарымен кездесті

20.07.2018

Астанада қазақ күресінен Азия чемпионаты өтеді

20.07.2018

Елбасы Денис Теннің өліміне байланысты қылмысты бақылауда ұстауды тапсырды

20.07.2018

Шымкентте «Оңтүстік» арнайы экономикалық аймағын дамыту мәселелері талқыланды

20.07.2018

Денис Теннің өліміне қатысты екінші күдікті іздестіріліп жатыр

20.07.2018

Гомерден қалған мұра

20.07.2018

Көкшетауда көшпелі көрменің тұсаукесері өтті

20.07.2018

«Астана» – келесі кезеңде

20.07.2018

Астанада ертеңнен бастап жолақы 180 теңге болады

20.07.2018

Суға түскенде сақтық керек

ТАҒЫ ЖҮКТЕУ
КОЛУМНИСТЕР

Анар ТӨЛЕУХАНҚЫЗЫ, «Егемен Қазақстан»

Атақ қымбат па, абырой қымбат па?

Бүгінде қандай жолмен келсе де атақ үшін есі кете, есерлене қимылд­ай­ты­ны­мыз­ды бәрі біледі. Айта­лық, жуырдағы бір мереке күндерінде орден сатылыпты. Бұл орденнің атауы қандай дерсіз – «Қазақстанның құрметті азаматы».

Сұңғат ӘЛІПБАЙ, «Егемен Қазақстан»

Ауыл шаруашылығын цифрландыру болашақтың баламасыз жолы

Әлем елдерінде қазіргі уақытта ауыл шаруашылығын цифрландыру қарқынды түрде жүріп жатыр. Уақыт өткен сайын бұл салада неше түрлі жаңа технологиялар пайда болып, олар жедел түрде өндіріске ен­гізілуде. Мәселен, Еуропадағы компания­лар енді егістік жағдайын зерттеумен ай­на­лысатын дрондарды да шығара бас­тады. Бұл машиналар фермерлердің егіс шы­ғымдылығын алдын ала болжап бі­лу­леріне жағдай туғызуда. Осы үдеріс ке­ңі­нен қанат жая келе, бүкіл ел бойынша әрбір егіс алқабының шығымдылығын күні бұрын анықтау мүмкіндігі пайда болатын көрінеді. 

Ермухамед Мәулен, «Егемен Қазақстан»

Аяқдоп аламаны аяқталды

Әлем чемпионаты – тағатсыздана күткен футбол тойы еді. Енді барлығы аяқталып, той тарқасымен біз де алған әсерімізбен бөлісе кетсек. Бұл біріншілік несімен есте қалмақ?

Думан АНАШ, «Егемен Қазақстан»

Биографиялық фильмдердің бәсі биік болуы тиіс

Кейінгі кезде «Еуразия бірінші арнасынан» әйгілі кеңестік манекенші-модель, сән әлемінде «Кремльдің ең әдемі қаруы» және «Кеңестік Софи Лорен» атанған Регина Збарская туралы сериа­л көрсетіліп жатыр. Былай қарасаңыз, сән әлемінің кіндігі саналған Парижді тәнті еткен өмірі жұмбаққа толы сұлудың сол кездегі кеңестік қасаң қағидаларға сыймаған ғұмырын өзгеше қырынан бейнелеген қарапайым, бірақ кемел түсірілген Ресейдің кезекті киноөнімдерінің бірі. 

Бекен ҚАЙРАТҰЛЫ, «Егемен Қазақстан»

Халық әнінің тоналу тарихы

Елбасы Нұрсұлтан Назарбаев «Бо­лашаққа бағдар: рухани жаңғыру» атты бағ­дарламалық мақаласында, жаңғыру елдің ұлттық-рухани тамырынан нәр ала алмаса, ол адасуға бастайды», деді. Елдің ұлттық-рухани тамыры дегеніміз не? Ол ха­лықты сан ғасырдан бері адастырмай, алып келе жатқан салт-дәстүрі, фольклоры, әні мен жыры. Осылардың ішінде әннің ұлт руханияты үшін орны айрықша. Дана Абай атамыз, «Ұйықтап жатқан жүрек­ті ән оятар, Үннің тәтті оралған мәні оятар» дегенді бекер айтқан жоқ.

ҰҚСАС ЖАҢАЛЫҚТАР

Тағы да оқу

Пікірлер(0)

Пікір қосу