![Өзге үшін полицей құрбан болуы тиіс пе?](/media/2019/07/19/111-sputniknews.kz.jpg)
Күнделікті өмірде көшедегі бұзақыларды құрықтап, ұрыны ауыздықтап, төбелескенді тезге салып, жоғалғанды іздеп, зәбір көргенді жақтап, адамдарды қызыл жалын өрт арасынан алып шығып, небір қандықол қылмыскерлермен бетпе-бет келіп, сан-сапат қауіпті істердің арасында жүрген олардың әрбір сағаты қатерге толы.
Қызмет бабында қылмыскерлерді ұстау немесе қиын жағдайға тап болған тұрғындарды құтқару кезінде қаза болған полицейлердің ажалын жоғарыда айтылғандай «қызмет бабында» деген тіркестің аясына сыйғызып, қинала отырып өзінің міндетті жұмысын атқару кезінде қаза тапты деп жұбануға тура келеді.
Ал полиция біреу үшін өмірін қиюға міндетті ме?..
Өткен жылы теңіздің асау толқындары ақкөбік болып жағаға ұрып, алып қазан бұрқ-сарқ қайнағандай болған күні жағалауға жете алмай суға бір батып-бір шығып жүрген әйел жанұшыра көмек сұрай айқайлады. Демалушылар көмек бергісі келгенмен, алып толқындардың өз өмірлеріне қауіп төндіретінін сезіп, іркіліп қалды. Осы сәтте көптің назары полицей формасындағы екі-үш жігітке ауды. Бұл – олар үшін сын сағат еді. Шешініп жағаға барғанымен, олар да тәуекел ете алмады. Жандәрмен белбеулерін жалғап, әйелге лақтырудың қамына кірісті. Бұдан да ештеңе шықпады, өйткені әйел толқынмен жақындай түсе алыстап, қақпақыл күйге түсті. Ал жағалаудағы ошарылған халық тек полицейлерге үміт етіп, ажал аузындағы әйелді құтқару солардың міндеті деп қаздия сіресіп тұр. «Көмектеспедіңдер! Қорқақтар! Неге суға секірмейсіңдер!» деп кінәлай дауыстап жатқандар да жоқ емес. Полицей де адам, ол – қоғамдық тәртіпті қамтамасыз етуші, бірақ сүңгуір емес. Оның да өмірі қымбат, тірі қалмайтынын біліп тұрып жанкештілікпен ажал аузына өзін лақтыруға өзгелер сынды олардың да тәуекел ете алмайтынын түсінуге болады. Мүмкін, суда жүзе алмайтын шығар... Тіпті су түбіне сүңгуге маманданған, арнайы құрылғылармен жабдықталған сүңгуірлердің өзі рұқсат етілмейтін сәттерде толқын құшағына еніп кетудің қауіпті екенін айтып, дауыл ішін тартқан сәтті күтеді. «Қырық жыл қырғын болса да ажалды өледі» дегендей, жанұшырған әйелді тау-тау толқындар ақыры жағалауға алып келді, осы сәтті аңдып тұрған полицейлер белбеулерін лақтырып, бірімен бірі тіркесе амалдап, қолынан сүйреп алып шықты. Бірақ оларға қатысты бірде-бір жақсы сөз айтылған жоқ – өңкей боқтау мен даттау...
Биыл Атырау қаласында көпірден секірген бойжеткенді құтқарамын деп, бар қызығы алдындағы өрімдей сержанттың опат болғаны бар. Отбасының жалғыз асыраушысы, екі айдан соң отбасын құрып, туыстарын қуантамын деп жүрген соқталдай жігіт ойламаған жерден көз жұмды. Өкінішті-ақ.
Елімізде суицидтің алдын алған полицейлерге қатысты мысалдар жеткілікті. Алдын алған жақсы, ал өз өміріне қауіп төндіріп көзсіз әрекеттерге бару – полицей үшін міндет емес және сол үшін оларды кінәлаудың қажеті жоқ.
Маңғыстау облысы