Қоғам • 11 Маусым, 2024

Ұя бұзған оңбайды

16 рет
көрсетілді
1 мин
оқу үшін

Төртінші, әлде бесінші сыныпта оқитын кезім. Ерте көк­темде мал қораның ішіне қар­лығаш ұя салады. Кіп-кішкентай құстың соншалықты еңбек­қорлығына қайран қалатын едім. Есіктен зып етіп шық­қаны сол, қай­та оралады. Аузында шөп-шалам, жүн-жұр­қа, кейде бал­шық та тістеп әкеледі-ау деймін.

Ұя бұзған оңбайды

Суретті түсірген – Жеңіс ЫСҚАБАЙ

Салған ұясы сондай әдемі. Теп-тегіс, жұп-жұ­мыр етіп түсіреді. Жуан бө­­рененің қапталына қалаған ұяның беріктігін көргім келді-ау деймін, сатымен көтеріліп бара жатыр едім, жон арқама әлдене сарт ете түсті. Атамның ақ таяғы екен. Аңтарыла қа­раған маған:

– Ұя бұзған оңбайды, – деді ызғарлы үнмен.

Арада қаншама жыл өтті. Қарлы­ғаштың ұясын ұмыт­тым, ал атамның ақ тая­ғы арқама батпағанымен, жуыр­да есіме түсті. Көктемде немере аға­мыз­дың үйіне зәуі бір себеппен бара қалдым. Үй іші көңілсіз. Тұрмыстағы қыздарының жағдайы жайсыз екен. Ел аман, жұрт тынышта екі иінінен демалып жүретін жеңгемнің ашуы қара қазанды қайнатқандай.

– Жүріңдер, – деді жеңгем інілеріне, – барып алып қайтамыз. Ішіме сыйған бала сыртыма да сыяды.

Өздері бес-алты адам. Екі кө­­лікпен аттанбақ. Басу айтқан біздің сөзімізді құ­лақтарына ілер емес. Үзең­гіге аяқтарын салып тұр­­ғанда көршілері басу айтқан:

– «Ерлі-зайыптылардың ара­сына есі кеткен түседі» деуші еді бұрынғылар. Жас­тар өздері жарасып кетеді. Үй бол­ған соң, ыдыс-аяқ сылдырламай тұра ма? Сыл­дыр­ла­са сылдырласын, сын­баса болды ғой.

Дәл осы сәтте жон ар­қам­ның сыздап кеткені. Атам­ның ақ таяғы тиген жер. Сө­зі де есімде. Ұя бұзған оң­байды.