Қазақстан • 11 Наурыз, 2021

Тәрбиеші еңбегін бағалай білсек...

27 рет көрсетілді

Президент Қасым-Жомарт Тоқаев індет жайлап, коронавирус өршіген кезде антына адал ақ халаттылармен бірдей мұғалімдердің де шырғалаң шақта алғы шепте жүрген еңбегін елеп, алғыс айтты. Өте орынды.

ЮНЕСКО ұйымының дерегіне қара­ғанда, коронавирус күшейген кезде дүние жүзіндегі 1,5 млрд бала үй­ден оқыды. Өйткені сол уақытта 167 ел мектептерін уақытша жапты. Соның ішінде біздің еліміз де бар.

Ал нақ осы сәт бәрімізге сабақ болды. Себебі педагог қауымның қадірін білдік. Карантиннің кесірінен балаларымыз мектепке, балабақшаға бара алмай қалғанда, барлық жауапкершілік өзімізге жүктелді. Балалардың сабағын оқыттық. Мұғалімдердің барлық мүмкіндікті (zoom, WhatsApp, теледидар) пайдаланып берген үй тапсырмаларын орындаттық. Сонда педагогтің орны ойсырап тұрғанын, оның тікелей түсін­діргені, қиын нәрсенің өзін ұғын­дырып жіберетін ұстаздың сөзі мен үні, тіпті мимикасы жетіспейтінін білдік.

Шыны керек, басында ата-ана ретін­де балаларымның болашағына алаңдап, «Бұл қалай болар екен?» деген ой мазалады. Бірақ нағыз ұстаздар балаға білім беру үшін жағдай таңдамайды екен. Алматы қаласындағы №181 мек­теп­тің 3-сыныбында оқитын қызым­ның мұғалімі Ақнұр Сәкенқызы қандай жағдай болсын білім беруді тоқ­татпады. Әр баламен жеке қарым-қатынас орнатуға уақыт тауып, түсін­беген жерін қайтадан түсіндіріп, әрбір үй тапсырмасына бөлек баға бе­ріп отырды. Білім және ғылым ми­нистрі Асхат Аймағамбетов карантин кезінде мұғалімдердің жүктемесі екі есе артқанын айтып еді. Расында да, бұ­рын 45 минутта өтетін бір сабақта 25 оқу­шыға жаңа тақырыпты өтіп, сол жерде бірден кері байланыс орнатып алатын мұғалімдер қашықтан оқыту кезінде 25 балаға 25 рет сабақ өткенмен теңдей жұмыс істеді. Бұл дегеніңіз – орасан зор күш-жігерді қажет ететін ауыр жұмыс.

Осы ретте мен бір олқылықтың ор­нын толтырғым келеді. Біз педагог қауымның ішіндегі көбінесе елеу­сіз қалып қоя беретін, алайда еңбегі өлшеусіз тәрбиешілердің бағасын біле бермейтін секілдіміз. Мойындайықшы, бұған дейін көбіміз балабақша­ны жұмыстан келгенше баланы қалды­рып кететін жер деп қабылдап кел­дік. Тиісінше ондағы тәрбиешілер­ді балаға қарайтын қызметші ретін­де көрдік. Оңтүстік астанамыздағы №150 бөбекжай-балабақшасына баратын 4 жасар ұлымның тәрбиешілері Сандуғаш Алтынбекқызы мен Индира Құрманғазиқызы бекітілген стандарт негізінде дайындаған оқу бағ­дар­ламасының қандай жағдайда да тоқтамайтынын айтты. Олардың сөзін салқын қабылдағаныммен, кейін оның дұрыстығына көзім жетті. Өйткені қызым өз құрдастарымен бірге жасаған жұмыстарын көрсетіп, күнделікті балабақшада не үйренгенін айтып береді. Тәрбиешілер – ең алдымен балаларға өмірге ең қажетті дағдыларды үйрететін, сауатын ашып, жасына сәй­кес білім беретін, мектепке дайындайтын тұлғалар екеніне көзім жетті. Олардың да ауыр еңбегін түсініп, әділ бағалай білгеніміз жөн екен.

 

Рузанна МУСИНА,

ата-ана

АЛМАТЫ

 

Соңғы жаңалықтар

Халықтың табысы өскен

Қоғам • Бүгін, 22:45

Өркениет өзегі – Ұлық ұлыс

Тарих • Бүгін, 22:35

Қазақтың қайырымдылығы

Қоғам • Бүгін, 22:22

Ұрланған 28 көлік табылды

Оқиға • Бүгін, 15:11

Атырауда 23 адамды шаян шаққан

Аймақтар • Бүгін, 13:35

Ұқсас жаңалықтар