Бауыржан ағамен әңгімелесе қалсаңыз, бір адамның тағдыры арқылы тұтас бір дәуірдің келбетін көргендей әсер аласыз. Оның өмірінде қуанышы да, қиындығы да аз болмаған. Бірақ қандай кезеңде де сабыр мен парасатты серік етіп, маңдайына жазылған міндеттен таймаған жан екені бірден аңғарылады.
Бауыржан Айтбайұлы Қарқаралыдағы орта мектепті алтын медальмен бітірді. Бұл – оның білімге деген құштарлығы мен табандылығының алғашқы жемісі еді. Әрине, мұндай қасиеттердің қалыптасуына отбасының әсері зор болды.
Әкесі Айтбай Ділдәбеков пен анасы Несіпбала ұстаздықты өмірлік мұрат еткен, ел құрметіне бөленген жандар болатын. Әсіресе әкесі Айтбайдың тағдыры көпшілікке өнеге боларлықтай. Жастайынан жетім қалып, балалар үйінде тәрбиеленсе де, тағдырдың тауқыметіне мойымай білім алды. 1937 жылы Қарқаралы орта мектебін тәмамдаған санаулы түлектің бірі болды. Жоғары сыныпта оқып жүрген кезінде-ақ сауатсыздықты жою курстарында сабақ беріп, ел ішіндегі ағартушылық іске араласты.
Кейін әскери училищелерді үздік бітіріп, Екінші дүниежүзілік соғыс жылдары мен одан кейінгі кезеңде кеңес армиясының жауапты қызметтерінде болды. Соғыстан кейін әскери қызметте қалуға мүмкіндігі бола тұра, туған еліне оралуды жөн көрді. Семейдегі педагогикалық институтты аяқтап, бар ғұмырын ұстаздыққа арнады. Ауыл мектептерін басқарды, қиын кезеңдерде білім ошақтарының еңсесін тіктеуге аянбай еңбек етті. Осындай еңбекқорлық пен жауапкершілік қасиеттер әке тәрбиесі арқылы Бауыржанның бойына да дарыды.
1972 жылы жас дәрігер Атбасар аудандық ауруханасында еңбек жолын бастады. Аз уақыт ішінде кәсіби біліктілігімен танылып, кейін Атбасар теміржол ауруханасының бас дәрігері қызметіне көтерілді. Ұзақ жыл бойы үлкен ұжымды басқарып қана қоймай, дәрігерлік антына адал болып, мыңдаған адамның алғысына бөленді.
Әсіресе туберкулезге қарсы күрес саласындағы еңбегі ерекше атап өтуге тұрарлық. Оның басшылығымен Атбасардағы туберкулез ауруханасының жұмысы жолға қойылып, аудан көлемінде аурудың таралуын төмендетуге бағытталған маңызды шаралар жүзеге асырылды. Бұл жылдар оның ұйымдастырушылық қабілетін де, адам жанына деген жанашырлығын да айқын көрсетті.
Еңбек ешқашан елеусіз қалмайды. Бауыржан Айтбайұлы әр жылдары көптеген марапатқа ие болды. Дегенмен, оның ең үлкен марапаты халықтың ықыласы мен сенімі десек, артық айтқандық емес.
Тәуелсіздіктің алғашқы жылдарында ол ұлттық құндылықты жаңғырту ісінен де шет қалған жоқ. Атбасардағы Тіл және мәдениет қоғамының жұмысына белсене араласып, қазақ мектебінің, қазақ баспасөзінің, мектепке дейінгі мекемелердің ашылуына атсалысты. Бұл оның ел болашағына деген жанашыр көзқарасының айқын көрінісі еді.
Бүгінде сексеннің сеңгіріне шыққан Б.Ділдәбеков қоғамдық жұмысқа белсенді қатысады. Қосшы қаласының Қоғамдық кеңесі құрамында еңбек етіп, жас ұрпақ тәрбиесіне өз үлесін қосып келеді. Ана тілін ардақтап, ұлттық өнерді насихаттауды да өмірлік ұстанымдарының біріне айналдырған.
Бауыржан Айтбайұлы – дәрігерлік қызметті де, азаматтық борышты да абыроймен атқарған тұлға. Ардақты азаматтың, абыройлы ақсақалдың өмір жолы – адал еңбек пен азаматтық жауапкершіліктің тағылымды мектебі, еңбекқорлықтың, білімге ұмтылудың, туған елге адал қызмет етудің жарқын үлгісі. Осындай арда азаматтардың өнегесі кейінгі буынға бағыт-бағдар болып қала берері сөзсіз.
Мұқамедқали БАЙМҰХАНОВ,
Қазақстанның құрметті журналисі
