Қоғам • 27 Қазан, 2020
Ескі жұрттың аузынан қалған әңгіме деп әнтек күліп қоятынбыз. Ауылдан желдей ескен қилы-қилы жаңалықтардың қайсысының әуеніне төңкерілесің. Сосын сексеннің сеңгіріне шыққан қарияның жылқы жалына жабысып, жүйрік баптап жүргеніне кім сене қойсын. Сөйтсек біздікі ағаттық болыпты. Бар екен. Бауыры бұлақ баяғының адамдары-ай! Көкжалдың көк етін жыртып, құстың да тілін тапқан. Айтсаң – аңызға пара-пар, айтпасаң – жаныңа жай таптырмайды.
Тарих • 27 Қазан, 2020
Мұрат Мөңкеұлы мұрасы: топонимикалық деректер
Ұлт әдебиетінің алтын ғасырының бастауында тұрған ұлы суреткер Мұхтар Әуезов: «Біздің қазақ жер аты, тау атын әманда сол ортаның сыр-сипатына қарай қоя білген жұрт. Қайда, қандай бір өлкеге барсаң да, жер, су, жапан түзде кездескен кішкене бұлақ атының өзінде қаншама мән-мағына, шешілмеген құпия сыр жатады», деген еді. Зар заман ақындарының көшін бастаған Мұрат Мөңкеұлының шығармаларындағы жер-су аттарының түп төркініне үңіле қарап, бір сәулелі дүниені аңғарғандай болдым.
Тарих • 27 Қазан, 2020
Әуелі Көшім ханның қайдан шыққаны туралы тарихи мәліметтерге көз жүгіртсек, оның Сібірді бағындырудағы басты жорығы Қараөткел өңірі Есіл бойынан басталды деуге негіз бар. Бұл – әлі маман тарихшы зерттеушілер тарапынан бір ізге түспеген тақырып.
Таным • 27 Қазан, 2020
Қазақ халқының мергендік өнері
Қазақстан Республикасының Тұңғыш Президенті – Елбасы Нұрсұлтан Назарбаев осыдан екі жыл бұрын жарық көрген «Ұлы даланың жеті қыры» атты мақаласында: «Бабаларымыз шапқан аттың үстінен садақ тартуды барынша жетілдірді. Соған байланысты қарудың құрылымы да өзгеріп, күрделі, ыңғайлы әрі қуатты бола түсті. Масағына қауырсын тағылып, металмен ұшталған жебе берен сауытты тесіп өтетін көбебұзарға айналды» дейді. Осы орайда, халқымыздың ежелгі жауынгерлік өнері садақ тарту немесе жамбы ату өнері жайлы мәліметтерді ұсынып отырмыз.
Театр • 27 Қазан, 2020
Абай сынаған әдеттен әлі күнге арыла алмай келе жатып, «Абай өз қазағын сынап, келемежге айналдырып, мазақ еткен» деген бұралқы сөзді арагідік қоғам айдынына алып шығып, кеңірдегі созылғанша керілдесіп, дау-дамай жасауға құмарлар арамызда өріп жүр. Өз ұлтын жанымен жақсы көріп, жанашырлықпен жазғанын түсінбей тұрып, Абайды өз бойына сіңіре алмай жүріп, сөзді айдалаға ала қашатындардың тырнағынан ақынды арашалау осы жойдасыз әрекеттермен қатар жүріп келеді. Абайға шабуыл әр кезеңдерде болған, алайда заманының туы іспетті алдыңғы қатарлы ақыл-ой иелері асқақ тұлғаны орынсыз кінәлайтындарды, оспадарсыз тірлікті уақытында тыйып тастап отырады. Ұлттың рухани бағдаршамы сияқты Абайды қазіргі қазақ қоғамынан алыстатпаудың амалы қайсы? Мәселен, ара-тұра бұрқ етіп басылатын осы қиямпұрыс әңгімеге театр әлемі, сахна өнері қалай қарсы тұрып, азаматтық үнін қалай қосқан болар еді?
