Жыл басында Алатау баурайын дүбірге бөлеген аламан − ХХVІІІ Дүниежүзілік қысқы Универсиада ойындары жайында ой толғаған кітапта қызықты мәліметтер мол. Автор Өскеменде тұтанған универсиада алауынан бастап, жарыстың ашылу салтанатын, сайысқа түскен сайыпқырандарымыздың жеңіске жетіп, сүйсінген, кейбір спортшыларымыздың сүрініп кетіп, күйінген шақтарын, мәртебелі бәсекені өткізген Алматы шаһарының қонақтарды қалай қарсы алғанын, доданың өзге де сәттерін назардан тыс қалдырмай, түрлі-түсті фотосуреттерді пайдалана отырып, жатық тілмен баяндайды. «27-ші болып жарыс жолына шыққан семейлік Галинаның қарқыны ерекше, аппақ қарда зулаған кезде еріксіз сүйсінесіз», деп суреттейді автор Вишневскаяның мәреге таяп, ел мерейін асырған мерейлі мезетін. Бармаған чемпионаты, көрмеген Олимпиадасы аз кәнігі спорт журналисі әлемдік деңгейдегі дүбірлі додада жеткен жетістіктерімізді жіпке тізе отырып, тау шаңғысы, сноуборд, керлинг, шаңғы қоссайысы, шаңғымен тұғырдан секіру, фристайлдың ски-крос түрлерінен бірде-бір медаль ала алмағанымызға өкінішін білдіреді. Сөйтеді де: «Алысқа бармай-ақ, Шығысты алсақ, Риддер мен Өскеменнің маңында тау шаңғысымен шұғылдануға мүмкіндік мол. Сноуборд, шаңғымен тұғырдан секіру сияқты аса күрделі спорт түрлерін алдағы уақытта жандандыра түскен жөн», деп бұл тығырықтан шығудың жолдарын нұсқайды.
Бір сөзбен айтқанда, қаламгердің 18-ші кітабында ой салатын дүниелер көп. Дәлелді деректер де бар, шалқып тасыған эмоция да бар, сөйлеп тұрған суреттер де бар. Универсиадаға бара алмаған, көре алмаған адамдар осы сапарнаманы оқыса, дүбірлі доданың ортасында жүргендей күйге бөленері анық.
Азамат ҚАСЫМ,
«Егемен Қазақстан»
ӨСКЕМЕН
