Сол сұрапыл сұм соғысқа менің әкем, 1916 жылы туған Слямжан Сахитов 1941 жылы мамыр айында аттанған екен.
Әкем 1916 жылы Шығыс Қазақстан облысы, Тарбағатай ауданында дүниеге келген. Ата-анасы ерте дүние салған. 25 жасқа келгенде әскерге алынған. Анам Күлән бір ағам, бір апайыммен қалған. Әкеммен бірге ағасы Иманқұл, Есен, інісі Мәлік те келесі жылы соғысқа аттанған. Алғашында екі ай бойы Орынбор қаласында мылтық атуды үйреніп, жаттығудан өткен. Осы жолы Минск қаласында шайқасқа қатысыпты. Содан 84-атқыштар полкінде, 2-Беларусь майданында болған. Кезекті шайқаста мина жарылысына ұшырап, оң қолынан айырылып, 4 ай госпитальда болып, 1944 жылдың соңында елге оралады. Әкем майдандағы ерліктері үшін көптеген медальдармен марапатталды.
Әкем мен ағалары Иманқұл, Есен, інісі Мәлік елге аман-есен оралады. Бұл біздің әулет үшін үлкен қуаныш еді. Ауылға келген соң, Ласты ауылында газет-журнал, хат тасушы болып өмірінің соңына дейін халқына мінсіз қызмет ете білді. Коммунистік партияның белді мүшесі болды. Әкем өте ақкөңіл, орыс тілінде жетік сөйлейтін, төте жазумен сауатты жазатын. Кез келген адаммен тез тіл табысып кететін жан еді. Кәсібінен нәсібін теріп, еңбегімен еленген әкем осы қызметімен зейнеткерлікке 1976 жылы шықты.
Ол кісі он бала тәрбиелеп өсірді. Әр баласы бөлек-бөлек шаңырақ көтерді. Барлығы білікті маман иелері болды.
Әкем жыл сайын көктеммен бірге келетін Жеңіс тойына омырау толы медальдарын тағынып, жиындарға қатысып, жас жеткіншектерге өз батасын беруші еді. Шіркін, өмірдің зулап, зымырап өтуін қарашы. Ол кез оралмасқа кетті.
Қайран әкем көзінің тірісінде «менің Кенжем халықтың балаларын басқарады» деп отырушы еді. Сол арманы орындалды. Бүгінде әкем айтқандай, халықтың баласына сапалы білім, саналы тәрбие беруде талмай-шаршамай ізденудемін. Жеткен жетістіктерім де жаман емес. Осындай соғыс ардагерлерінің ұрпақтары болғанымызды мақтан етеміз.
Қазір біз болашағы жарқын, айқын тәуелсіз елде өмір сүріп жатырмыз. Бүгінгі ұрпақ бұл азаттықтың қалай келгенін біледі. Қазіргі таңда қаншама елдің бірлігі бұзылып жатқанда біздің тату-тәтті ғұмыр кешіп жатқанымыз басымыздағы бағымыз.
Аналар да, балалар да жыламасын, даламыз жұтамасын. Ұлан-ғайыр кең даламды соғыс өрті шарпымасын. Бейбітшілік жасасын!
Кенжегүл САХИТОВА
Шығыс Қазақстан облысы,
Тарбағатай ауданы
